Net als de meesten van jullie waarschijnlijk zitten wij nog altijd opgehokt. Dat betekent kort en goed: opstaan als het ontegenzeggelijk weer eens ‘dag’ is geworden, ontbijtje met (digitale) krant, koffie drinken *), rondje lopen, lunch (kan ook in omgekeerde volgorde…), boekje lezen, koffie, maaltijd creëren (en opeten), vaatwasser voldouwen, constateren dat de tv niet veel biedt en … naar bed.
*) plus zo eens in de drie, vier dagen voedsel e.d. inslaan…
Weinig boeiend dus. Natuurlijk zijn er wel kleine variaties mogelijk, zoals: lekker naar een bos of dijk – en dáár wandelen. Zoals: m’n nieuwe fietsie uitproberen in bos en beemd. Zoals: naar de jachthaven in Woerden fietsen om het waterpompje met bolletjesplastic te omringen i.v.m. de aangekondigde flinke vorst.
Verder komen de zonen (meestal om de beurt) langs om bij te kletsen en mee te eten, meestal als ze de dagen daarvoor thuisgewerkt hebben. Kasper werkt nu eens per week een dagje van hieruit – louter voor z’n eigen variatie. Qua communicatie wordt er wat meer geWhatsapp’t en geSignal’t met de roemruchte Jan&Alleman, ter wederzijdse verstrooiing. En we Skypen we van hieruit met o.m. Kea in Franeker, met Thijs in Tavira en met Riet in het aloude Kiepedorp. foto kun je aanklikken! 
Oók ter verstrooiing doken we in onze oude fotoboeken: vanaf het ” Groot Verkeringsboek” ’67-’71 tot en met het Jaar ’05, want daarna gingen we vooral verder met digitale fotografie. Tijdens dit nostalgische geblader kwam ik ook een zeer scherpe foto tegen van de Zebrakop die ik in ’71 maakte en sinds een decennium of twee/drie (plots?) kwijt was. Aan deze kop, louter in aangebrachte witte vlakken op een zwarte ondergrond, hadden wij beiden goede herinneringen. De foto bleek groot en scherp genoeg om dit werkje -op oorspronkelijk formaat- af te laten drukken op canvas. Nu dus weer in ons bezit!
Wat betreft de prik waar we naar smachten: men is hier (in een enorme prikhal binnen de Jaarbeurs) inmiddels ook begonnen met “onze” groep: 65 tot 90 jarigen, thuiswonend en mobiel. Maar naar ons weten is men nog niet onder de 80 jaar beland: ik loop dus al dagen tevergeefs rond met een ontblote rechter bovenarm !!