Ja, ’t waar: op dit moment bezitten we ‘meerdere schepen’. Om precies te zijn: één Cobra 27, genaamd “Time Oud”, in de verkoophaven van de fa. “Omtzicht” in Vinkeveen. 
(Kopen? Voor ca.€ 5.500 is ‘ie van jou…)
En natuurlijk onze ‘nieuwe’ Saga 27, de “Thor” – in onze ‘eigen’ jachthaven te Woerden. De Time-Oud heb ik vorige week ‘winterklaar’ gemaakt: dus ’t koelwater-circuit en de toilet-doorgangen vol antivries gemikt, waterpompje in bolletjesplastic verpakt en de accu’s mee naar huis genomen voor ’t regelmatig bijladen. Ter afronding: een dekzeil eroverheen. Bij de ‘Thor’ heb ik de drinkwatertank leeg gepompt, alle kussens en matrassen in ’t vooronder gedeponeerd en dáár een “adsorptie luchtdroger” aan ’t werk gezet, die de luchtvochtigheid bewaakt – max. 60%. Matrassen e.d. uit de achterkajuit (onze slaapkamer) liggen dus nu ook voorin mooi droog te blijven. Het technisch winterklaar-maken gebeurt bij de Thor door de vakman, want die kijkt ook de motor na op klepspeling e.d. en hij controleert op mijn verzoek het functioneren van het ‘motor-toetsenbord’ (daarop kun je ’t olie niveau zien, kijken hoelang je voor-gloeit, waarnemen of ’t koelwatersysteem functioneert, e.d.). De dektent over het open midden-gedeelte (de stuurstoelen, kombuis en dinette), ‘canvasachtig’ tentdoek op een beugelsysteem met twee buizen, heb ik regenvrij gemaakt door op die buizen isolatieschuim ‘stangen’ te leggen (voor 1/3de opengesneden waterleiding-isolatieschuimmantel) en daarna over alles heen stevig kunststof dekzeil strak maar elastisch op te spannen. Zo op ’t oog moet dat winter bestendig zijn (én ’t boot-canvas zo’n 5 cm. laten ventileren); in elk geval heeft het de harde wind onlangs (7 á 8 Bft. W/NW!) prima weerstaan.
Bovengenoemde motortechnische vakman is ook een haven gebruiker, hij werkt héél doeltreffend en voor z’n plezier, tegen een habbekrats’ ( boven op z’n AOW dus?!). Dát is, naast de leuke aanvulling van omgang op kennissen-niveau, ook het fijne van een kleine verenigingshaven: er lopen áltijd lieden rond die ergens -véél- meer verstand van hebben dan jijzelf… 
Elke maandag heeft Hanneke, zoals de meeste van jullie weten, haar wekelijkse vrijwilligers klus: de “Mooi”-winkel draaien met cliënten van de dagopvang in Vleuterweide. Als het weer ’t toestaat benut Joop zo’n dag nog wel eens voor een dagje ‘alleen-erop-uit’. Voor 1 november gaven onze weer’goden’ te kennen: droog, wind ZZW – 4 (á 5!) Beaufort. Toen was ’t duidelijk: dat wordt FIETSEN – maar dan met de wind in de rug!!
Dus plande ik een fietstocht richting NNO: ik kijk dan eerst wélke NS-stations ik kan aanrijden voor een vlotte terugreis als er onderweg onverwachte problemen zijn (tegen het asfalt gekwakt, een knie die ’t verrekt, iets aan de fiets kapot, dat soort onverhoopte malheur). Vervolgens schat ik, op grond van eerdere ervaringen, in welke afstand haalbaar zou kunnen zijn – binnen daglicht; dus tussen ca. 0800 en 16.30 uur. In dit geval waren er twee aantrekkelijke bestemmingen: Elahuizen (ca. 145 km.) en Franeker (ca. 180 km.) In beide gevallen kon ik bij vrienden overnachten – en de volgende dag relaxed (voornamelijk per trein) weer terugreizen. Het werd Franeker en daarmee meteen mijn persoonlijk record: 178 km. tussen 07.35 uur en 17.10 uur inclusief pauzes (drie: koffie, broodjes, koffie – alles bij me). Tegen de 20 km/u dus. Helemaal voldaan, temeer daar ik niet echt getraind ben en natuurlijk een ‘stok’ouwe vent (zucht) … Gewoon fijn dus om conditioneel nog zo in orde te zijn (nergens hardnekkige pijntjes opgelopen!). M’n oud-colega en inmiddels al jaren huisvriendin, Kea verwende me prompt zó degelijk, dat ik haar als B&B adres van harte bij jullie kan aanbevelen: Uranusbaan, Franeker! (Voorzichtig benaderen: ze weet zelf nog van niks …)
Hanneke ging inmiddels weer vrolijk uit met de haar omringende ‘leuke Luitjes’ (onder meer: op ‘kraamvisite, wegens een kersvers geadopteerde puppie !) Wij sámen bekeken terloops ook een interessant appartement in Culemborg. Na dat bezoek besloten we, zwaar discussiërend, naar zó iets te streven, maar dan met aanzienlijk meer bos in de buurt. We blijven neuzen in ’t aanbod – en zijn benieuwd waar ’t schip tenslotte strand; dus daar hoor je vast t.z.t. meer van (…) 
Afgelopen maandag slingerde onze Leidsche lummel Johan (ook al een oud-collega) hier een dagje rond. En morgen vindt hier “Sint Maarten” plaats: daarvoor creëerden we onder meer dit melkpak-met-binnenverlichting – als ‘uithangbord’.
O.K. luitjes: ’t wordt Winter: maak er wat van !
(Al is ’t hier en daar met mondkapje…)