Wat een onvoorstelbaar bestaan: we zitten redelijk schaars gekleed op ons zonovergoten dek vaag mee te bewegen met de deining van de vele, zo ongeveer eens per half kwartier langskomende, rondvaartboten. Dichter langs ons heen lopen over het geasfalteerde jaag-/fiets-/wandelpad langs de Maas een eindeloze stroom Zondagse Dinantenaren (‘Dinantiers’?) meerendeels gehuld in degelijke zondagse kledij, afgewerkt met vest en jas. Het is nu (16.30 uur) 23 C en onze instappers Riet & Bert zijn weer op huis aan; ik ben volledig doorgezwikt -met speelkaarten dus. Morgen gaat die langskeutelende meute weer aan de voor hen standaardweek beginnen. Wij daarentegen pruttelen naar een volgend omringend uitzicht. Maar eerst de plaatselijke Thai verkennen: die ziet er veelbelovend oorspronkelijk uit en de ZuidWaalse keuken deden wij al uitgebreid eer aan. (Nee, die overwaarde van ‘Tsjerkewei 7’ is nog niet op…)
Zo’n verslag van twee varensgezellen is uitermate interessant. Het leert ons o.a. dat de bedoelde vletters niet in de gaten hebben hoe de najaarszon toch nog zoveel kracht heeft, dat hij bij schamel geklede bootslui het nuchtere denken danig verzwakt. Nee, dat merk je niet aan de geweldige prenten die we van de reis krijgen. Tot nu toe voor ons niet helemaal onbekend. We hebben ooit tot Givet gevaren. Ook de bijbehorende verhalen hebben een stijl die doet denken aan de gedenkwaardige vullingen van Marlud. Nee, de kalender staat bij mij op het bureau; een vluchtige blik in die richting zegt mij dat het wel zondag geweest zal zijn, maar niet de tiende.
Lees ik het bericht tot de laatste regel, dan doet het mij veel plezier te merken dat de schade aan hersenen maar van korte duur geweest is.
Je moet natuurlijk wel bij de tijd blijven. Zeker als je onder de hoede van (ex)oppassende overbuurtjes vandaan bent en je je misschien wel zo vrij als God in Frankrijk voelt. Hoe staat het met de Franse lessen die jullie elkaar overhoren. Kun je zonder woordenboekje al een kruidenierswinkel in?Het verbaast me, dat er nog geen Frans woord gevallen is in de verslaggeving.
Vanaf vrijdag de dertiende zitten we in de Zwitserse Alpen en kijken vanuit deze hoogte welgevallig op jullie neer.
Goede vaart d.i. wel opschieten met die 400 km. Groetjes Tineke en Wim