Week 34 (v.a.21/8) was weer ‘Havenmeesterweek’, dus wij woonden op ons scheepje in Woerden. Fraai weer, mij soms al ietsje té fraai want ik heb het nogal gauw warm … én ik moet dan m’n ‘Havenmeester ‘de Greft’-shirt aan (en vaak ook bijpassende pet op) Wij hadden bij zeilmakerij “Kap en Zeil” een nieuwe kap besteld en die werd deze week gemonteerd.
Terug in Veenendaal wandelden wij onder meer weer naar de “Elster Kop” – met een geweldig uitzicht richting Scherpenzeel/Woudenberg en een fraaie afdaling door de toen nog zwaar bloeiende heide. Die tocht deden we later nog een keer met een wandelpool vriendin uit Baarn die een dagje overkwam. Hanneke ‘Jeu de Boulle’de weer op vrijdagen hier, Joop wandelde weer met Wijkgenoten op maandagen, we bezochten weer het Filmhuis – kortom: business as usual…
Vanaf woensdag 6 sept. voeren we weer een aantal dagen rond, de weersvoorspelling gaf warme dagen aan: te beginnen bij ca. 28 graden, later naar ca. 24. Het kwam anders uit: die 28 werd wel 32 – en dat hield dagenlang stand. Wij bleven een tijdje hangen in Katwijk in de veronderstelling dat een zeewindje wellicht verkoeling zou brengen, maar dat viel tegen: Overvolle Tropische Stranden broeiden ons tegemoet; zodat we nu weer lekker schuilen in ons goed geïsoleerde, dus vrij gemakkelijk koel te houden, appartementje …
Inmiddels ben ik bezig om een (5de) Wandelpool tocht voor deze winter te ontwerpen. Omdat we ook van plan zijn om van half februari tot en met de derde week van maart in de Algarve te “overwinteren” (waarover later meer..) heb ik er aan vijf denkelijk wel genoeg.
Nog twee feitjes:
- We lagen zondagnacht ‘gestremd’ in Bodegraven, want de sluis daar draaide niet: geen sluiswachter. Heel wat (terecht !) mopperende mensen -in sloepjes en dergelijke- de meesten moesten heel wat toeren uithalen om hun bootje tijdelijk te stallen én de volgende dag te kunnen werken… Wij hadden die problemen niet, we legden gewoon de boot tegen het sluishekwerk, trokken een flesje wijn open – en schutten maandag rond 9.20 uur alsnog…
- Onze verwarmingsketel liet het te vaak afweten, bleek onoplosbaar zelfs vanuit de leverancier (was ook al vóór ons een probleem). Het ding was rond de tien jaar oud en had dus feitelijk nog een jaar of vijf mee moeten kunnen. Maar wij waren ’t zat, nu zit er een nieuwe ketel: zuinig en ook voorbereid op nieuwe technieken behorend bij een eventuele energie-transitie.