Deze tekst komt van een mok, die ik ter gelegenheid van het vervolmaken van drie-kwart-eeuw toeven op deez’ aardkloot, mocht ontvangen van onze Oudste. Nou ik moet zeggen: énige slijtage is beslist al merkbaar, zozeer zelfs dat schrijver dezes heeft besloten regelmatig mee te hupsen met “Nederland in Beweging”, ca. 09.15 uur op NPO 2… Het besef dat de reductie van spieren- en energieniveau nog verder tot ‘bloei’ zal gaan komen ook is er ook wel – maar ’t slaat gelukkig geen diepe deuk in mijn, van nature nogal opgewekte, levensvisie. Die dán leeft … die dán (nóg) meer moet uitrusten, zeg maar..(!) 
Iets heel anders: onlangs was er -eindelijk!- dan toch sprake van een warme dag. Toevallig had ik ook een autoritje ..enne.. de airco deed niks. A-technisch als ik ben (of gewoon reagerend als een iets té welvarende en vooral nogal luie jongbejaarde) keek ik daarbij niét eerst even onder de motorkap, maar maakte direct een garage afspraak. ‘k Had al eens een lekje in het koude-systeem van de voormalige Peugeot gehad en ging er ook nu vanuit dat er sprake was van een ’technisch’ mankement. De garage belde echter al na korte inspectie terug – mét bijgaande foto: er had beslist een dier onaangenaam klem gezeten tussen aandrijfwieltjes en de rubberband die daarover loopt. Ik had niks gemerkt maar dat dier beslist wel: die is heel wat pluis en zelfs stukjes huid daaronder, kwijtgeraakt. (Het lijkt op een Angora-achtige poes…) De gummi aandrijfband lag op de bodemplaat en moet er dus zelfs afgetrokken zijn door dit dier. Zielig, maar wel eenvoudig en dus voordelig, te repareren. 
De verjaardagsviering hadden we ‘opgesplitst’: zondag met onze jongens (flink door de bossen tijgeren naar een diep verscholen lunchrestaurant) en maandag bijkletsen met familie en logée. Genoemde logée, K. uit het verre Fryslân, hebben we de hele afgelopen week dermate afgemat (boswandelingen, fietstochten, uitgebreide winkelsessies) dat ze een uurtje of wat geleden weer opgelucht de trein in is gerold, teneinde tot Franeker aan toe weer te kunnen bijkomen. Zelf beginnen we morgen alweer aan wat inpak-werk, want we gaan woensdag (ná een ochtendrit met onze Fietsclub) naar onze jachthaven in Woerden. Van donderdag tot zondag -moederdag- varen we dan met een aantal scheepjes de zg.“Starttocht”, een gezellige ronde-te-water aan het begin van het vaarseizoen. Aansluitend ben ik dan weer een week havenmeester en wij wonen dus tot 20 mei te Woerden, op onze “THOR”.
Mocht iemand ons daar willen opzoeken: bél even van tevoren!