Nadat we vanuit Portugal weer in Veenendaal belandden (op vrijdag de 13de – zónder dat er iets fout ging!) hernam ons leventje weer zijn trage, immers bejaarde, gangetje. Goede vrienden uit Elahuizen kwamen op bezoek. Kasper kwam langs. De Ons mini kerstboompje werd geplaatst, samen met wat extra (ook: mini-) lichtjes. Joop wandelde (elke maandag) met wijkgenoten. Hanneke bezocht haar kapper. De filosofiegroep kwam bijeen – bij ons deze keer. We gingen naar het maandelijkse zaterdagconcert in de nabijgelegen kerkzaal. Hanneke werd gemold door een mondhygiëniste. We gingen (drie keer zelfs) naar het Filmhuis – laatste film: “monsieur Aznavour” (En vanavond naar “De Z van Zus”) Hanneke nam, bij redelijk weer, haar dagelijkse tippel weer op (ga soms ook mee natuurlijk). Het Jeu-de-Boules ging niet door en ook voor de fietsclub-tocht vonden we het te nat. Ik liep wel mijn ‘Wandelpool’tocht met een tiental ‘volgelingen’ uit. Kortom: we vielen direct gewoon in onze vertrouwde Veenendaalse leefwijze terug … 
Dat wil zeggen: die eerste anderhalve week, want vanaf de 24ste (tot even na Nieuwjaar) kwamen Michiel -met ’t vliegtuig- en Kasper -per automobiel- bij ons logeren. De ‘donkerste dagen’ brachten we dus knus met z’n vieren door. We bleken -ook op deze, slechts 94 vierkante meter- als vanouds heel aardig met elkaar op te kunnen schieten, uiteraard vaak ook elk met éigen ‘ferdivedaasje’ (zie Frysk woordenboek). Intussen werd Hanneke’s oudste zus 80 jaar (op 28 dec.) – en onze meest nabij wonende wandelvriend F. zelfs 81 (op 31 dec.)
Ja, ja – als we in de spiegel kijken: Oei! Of, zoals op een forse drinkbeker alhier te lezen staat: “Ik ben niet Oud, maar in de Bloei van mijn Slijtage”…
2025 Inmiddels – we zijn benieuwd!