De winter is nu ook in dit deel van Frankrijk ingevallen: vanmorgen voeren wij (rond 08.00 uur) weg met ijs en bevroren rijp op de dekken. Enig (gewoon keuken-)zout blijkt vooralsnog voldoende om achter ’t stuur en aan de bakboordzijde (de kant waarmee we in de sluizen afmeren) ons teakdek direct stroef te krijgen. Kouwe touwen maken ook ‘kouwe klauwen’ dus hebben we ons in Chaumont voorzien van leerbeklede werkhandschoenen. Onze knaapjes zijn vandaar alweer vertrokken en we konden dus dóór naar Zuid. Vandaag ‘namen’ we in 6 vaaruren 16 sluizen(!) á 3.50 meter, daarmee zijn we overigens maar 29 km. verder. Nog 9 sluizen omhoog (één relatief korte vaardag) en vanaf dán gaan we –tot aan de Middellandse Zee- alléén nog maar omlaag.
Hoewel we, hemelsbreed gezien, nu pas op de helft van Frankrijk zijn (en vanaf Friesland ongeveer op twee-derde van het totaal naar Zuid) hebben we meer dan 4/5de van de sluizen gehad. De eerste 45 na de waterscheiding (Langres, morgen) brengen ons vrij steil omlaag (hooguit vier vaardagen, 5.50 mtr. per sluis) waarna we (naar verwachting dinsdag volgende week, want zondags én op 11 nov. wordt er niet geschut) op de Saône zitten en met stroom mee en weinig sluizen naar verwachting lekker doorzwalken… Vermoedelijk is dit de laatste keer vóór die Saône dat we walstroom hebben, dus we laden alles goed op. (Accu’s, telefoons, spotlight, camerabatterij, elektrische tandenborstel, laptop, …)
Tussen de bedrijven door had ondergetekende weer eens last van de onstuitbare behoefte u (desgewenst!) in de gelegenheid te stellen kennis te nemen van een oprisping zijner gedachten (geheel voor eigen risico..) U vind deze in de ‘verhalen’ kolom rechts onder de titel “Loslaten is Hebben” Tót: een volgende keer.