De winst van eindeloos verliezen is het beséf dat het ‘verliezen’ eindigt zodra je ophoudt te denken in termen van winst.
Er zijn vast heel wat ervaringen die je tot een dergelijk inzicht kunnen brengen natuurlijk.
De mijne zijn buitengewoon platvloers: ik veeg me ritmisch uit de naad om de ruimhartige kubieke meters dennennaalden, -appels, eikenblad en –kels regelmatig te verwijderen van terras en gras.
Zelfs iets simpels als het bereikbaar houden van de voordeur vergt hier in zekere jaargetijden simpelweg weerkerende aandacht.
Denkend in termen van ‘winst en verlies’ verlies je altijd: even wat windvlagen en/of een regenbui en je ziet de volgende dag niets terug van de inspanningen in de vorige. Zó denkend is sprake van ‘hopeloze arbeid’ of ‘onbegonnen werk’ (merkwaardig trouwens dat blijkens dit taalgebruik iets dat nog ‘onbegonnen’ is al als zinloos werd afgedaan…?! Onbekend máákt onbemind?).
Als je ’t leuk vind om te lezen hoe hierover dóórdenken leidt tot conclusies als “Nietsdoen is véél Werk!” en “Nietsdoen is Onmogelijk” en zélfs tot een Brief vol Zendingsijver: klik dan in ‘Verhalen‘ op bovenstaande titel in die kolom…