Sedert Valence zijn we echt wel in Mediterraanse ‘winteromstandigheden’ beland: ’s nachts zo’n 160 C. en overdag tegen de 200. En dan nog geheel zonder de zon erbij, want het is hier meerendeeld wisselend bewolkt gebleven. Gisteren waren we in Vivier – een werkelijk prachtig stadje (vakantiegangers 2007: écht een bezoek waard!!).
Vandaag liggen we ‘verwaaid’ in een jachthaventje aan de Rhône zo’n 30 km. boven Avignon. Het woei gisteren en vandaag zo hard uit ’t zuiden (dus: wind tegen stroom) dat er op de pal tegenwindse stukken brandingachtige golfrichels van wel 1.50 meter hoog ontstonden. We hebben dus flink kunnen oefenen in de vaardigheid van onze vlet hier doorheen dan wel overheen te stuiteren. Inmiddels zijn we ook de Rhônesluis met het grootste verval gepasseerd: 23 meter. Fluitje van een cent trouwens; we hebben intussen geleerd om in dit soort grote sluizen (waar ook de bolders vaak wel 30 meter uiteen liggen) héél effektief aan te leggen op één bolder: het ‘voortouw’ vanaf de voorste zijkikker, dan rond de (drijvende, dus meegaande) bolder, vervolgens terug via de achterste zijkikker en zó vast leggen dat ’t achterschip ter hoogte van de bolder eindigt. Dan de achterlijn over diezelfde naastliggende bolder en eveneens vastzetten. Roer zo zetten dat achterschip iets uit de kant stuurt en motor op laagste toerental in z’n vooruit – Voilá: je kunt rustig gaan koffiezetten of plassen tot je beneden, danwel boven bent…
Op dit moment draait er een wasje en staat mijn geliefde onder de douche…