Ja Jongelui (én alle lezertjes die zich niet meer door deze aanspreektitel aangesproken voelen), wij zijn weer gearriveerd in de bossen rond Lunteren. Met een konditie als een dijk , zo mogen we konstateren! Na in 8 dagen heerlijk banjeren over de flinke hellingen rond Epen (L): over besneeuwde weilanden, door natte waterlopen en spekglad gebladerte, vele kilometers doorgaans zéér modderige (doch FRAAI gelegen) paden zo’n slordige 160 kilometer te hebben gelopen – mankeren wij: niets …
Geen blaartje, moeilijke spier of idem gewricht te bekennen: we lopen zó morgen wéér 25 km. “op en del” (Fr.)! Met onze 6 metgezellen konden we heel best door één deur gedurende deze acht dagen. De accomodatie – een oudere,m zelfstandig staande Hoeve, waarin we ‘zélfverzorgend’ ronddoolden – beviel ook heel goed. Wij tweëen werden door de anderen, ons die als ‘oudste’&’stelligste’ stel herkenden, naar de bedstee verwezen…; gelegen in een heel knusse kamer overigens. Zowel Hanneke als ondergetekende hebben een keer gekookt – steeds drie gangen uiteraard, want het moet geen afzien worden! Naast het oeverloze kuieren was er natuurlijk ook sprake van vele enthousiast bestormde terrassen en eetcafé’s. Ondergetekende mocht ook “gèrre'(!) de vele tapbieren (zoals de Gerardus Dubbel) uitproberen -wél op de laatste vijf kilometer uitteraard… Het was, kortom, een in velerlei opzicht lekker weekje!!