Hoewel we in het verleden, vanuit idealisme geïnspireerde principes, juist de Kerstmaaltijden inhoudelijk vrij bescheiden hielden, verleidt het rozige Zuiden van ‘la douce France’ natuurlijk ook in Gastronomische zin.
Sedert wij aanzienlijk minder dan het minimumloon (p.p.) toucheren, dus als oprechte armoedzaaiers, wensen we daaraan natuurlijk onbekommerd toe te geven (dan maar een ‘staatsbegrafenis..). De zelf-gepensioneerde staat verplicht tenslotte tot optimaal genieten ! Wij besloten daarbij ook e.e.a. in étappes op te bouwen en boekten daarom op Eerste Kerstdag een kerstmenu in het hier gekende havenrestaurant “’l Éclusier” (‘de Sluiswachter’). Én bespraken voor 31 december alvast het ‘Menu St.Sylvestre’ (alleen op voorinschrijving) in het zeer gerenommeerde ‘Chateau de Colombier’ (ook werkelijk in een Kasteel: een fabelachtige ambiance, die bovendien deel uitmaakt van één van de vele Gastronomische ‘ketens’ hier in Frankrijk).
Na ons maal van gisteren (tussen 12.30 en 16.00 uur) moesten we van het genotene – van de 6 gangen vóór de koffie en óók van de gelijktijdige, niet zuinige doch zeer bijpassende, alcoholicaconsumptie – tenminste een halve dag bijkomen. Dat voorspelt nog wat voor oudejaarsavond (tussen 20.00 en 00.00 uur), want dan staan er maar liefst 8 gangen op de kaart en mét bijbehorende aperitief-, wijn- en champagnekeuze…
[Het is dus mogelijk dat u tussen 31 dec. en –zeg- 3 januari wat minder op de hoogte wordt gehouden; doch: wie dán leeft…]
Vandaag, tweede Kerstdag, hebben we de –alweer strak zonnige- dag benut voor een prachtige wandeling rond het ‘Étang de Colombier’, feitelijk een voormalig meer, want het werd al in 1270 (!) drooggelegd. De wijze waarop dit destijds tot stand werd gebracht tekent zich nog prachtig af: lange, stervormige afwateringslijnen naar een centraal cirkelvormig laagste punt. ( zie foto ) Vandaar werd er via een steeds dieper uitgegraven en uiteindelijk zelfs deels ondergronds afwateringskanaaltje weggewaterd. Dat levert weer een heel aardig beeld op bij een nabijgelegen kalkzandsteenrichel: er over heen loopt een weg, door een tunnel kort daaronder loopt ons kanaal(-du Midi), daar weer onderdoor loopt de spoorlijn en tenslotte daar weer onderdoor die afwateringsgeul van deze middeleeuwse polder.
Hopenlijk genieten jullie ook allemaal van deze feest- en (ook voor de meeste niet-gepensioneerden:) vrije dagen.
Dag Joop en Hanneke,
Ja inderdaad, dat zal eens tijd worden, een reactie van ondergetekende. Met belangstelling jullie ervaringen gelezen. En wat toepasselijk, als ik dit schrijf hoor ik ’take it easy’ in de versie van Jackson Brown – don’t let the sound of your own wheels drive you crazy. Nee, laat je maar gek maken door het kabbelende water, of een zoveel gangen menu.
Enigszins verontrust ben ik wel geworden nu je je zo als armoedzaaier presenteert. Je ging er altjd prat op om als Jan Modaal – voor wat betreft je financiële positie en zeker niet als persoonlijkheid – benaderd te worden. Maar aan de andere kant, je hebt ook laten zien – lezen – dat je inderdaad misschien met minder dan modaal toe kan.
Hier in Berlikum alles bijzonder goed. We genieten van onze vrije tijd en werken tussen door ook wat. Inmiddels een NLP studie afgerond – je weet wel, ook het gedachtengoed waar Bonne L. zijn inspiratie in zocht.
Vanuit een ietwat druilerig Friesland alle goeds en een goed jaarwisseling gewenst en hoop dat jullie in ieder geval na 3 januari weer aanspreekbaar zijn.
Blijf jullie volgen.
Groet Wytze en Akkie – die vanmiddag tussendoor zeer serieus met het idee kwam om een jaar ‘sabatical’ te nemen.