Het is nu 5 januari en we hebben prachtige dagen: ik type dit tekstje in een al aardig krachtig zonnetje op het achterdek bij zo’n graad of 18 C. Mijn gade zit ernaast op de blote blouse en leest een boekje. Zo nu en dan worden we onderbroken door langs wandelende Fransozen die ons hun ‘bon journée’ en andere hartelijke wensen toe doen komen. De eerdere Mistral, die ons hier dankzij de ligging van de havenkom totaal niet hindert, lispelt nog wat na rond het fraaie historische pand wat hem voor ons effectief wegdrukt. De eerder vermelde ligging is verder vooral geweldig omdat het Canal du Midi –om hoogteverschillen, dus sluizen, zoveel mogelijk te voorkomen- niet onder in het dal ligt, zoals water normaliter pleegt te doen, maar tegen de heuvels is gesitueerd. Zodat wij vanaf de boot een prachtig uitzicht hebben over lager gelegen dalen. Met dat zonovergoten uitzicht op de achtergrond en alvast denkend aan de inkopen zodadelijk voor de maaltijd van straks kwam het korte verhaal: Roepende Kaas –en andere buitenissigheden tot stand.
U klikt het hiernaast (onder ‘Verhalen’) aan ter vermaak…