Sedert de “Europese Verkiezingen” (de aanhalingstekens staan hier niet voor niks..) waren de volgende koppen boven dit stukje heel goed mogelijk geweest: “Blonde Wrok wint weer Aanhang” of: “Plagdiep Denkende Landgenoten in de Meerderheid” of: “Gesublimeerd Watje door Volk niet Herkent” of ook: “Asociaal Gedrag wordt Legitiem”…
Des te fijner is het dat ondergetekende, deze maand alweer 5 jaar geleden (Lustrum!), besloot niet meer mee te doen. Daarom luidt ónze kop gewoon: “Feest en Werk!” [Hoera et Labora!] Het feesten was op 5 juni: Wij treinden toen naar Leiden alwaar een oud-groepsleider van het Gezinsvervangend tehuis waar ik in een grijs verleden leiding aan gaf, in het huwelijk trad. Hij had mij als getuige gevraagd. ( Voor de kenners onder jullie: Johan was de boomlange man die op ons 25-jarig huwelijksfeest in Elahuizen destijds de Zeer Pikante Friese liedjes zong – die jullie in meerderheid gelukkig niet konden verstaan(!) Een hele middag en avond in volle feeststemming te Leiden dus; en voorin de nacht weer naar huis getreind.
Op zekere leeftijd echter is ook onderhoud van de conditie broodnodig, daarom waren we op woensdag al even naar Wolfheze getippeld (20 km.: dat was ooit een echte dagtocht voor ons, nu vertrokken we na de lunch…). Vandaag voegden we daar een fikse fietstocht van precies 95 km. aan toe; rond half tien weg, tegen zessen weer thuis. Voor kenners van deze omgeving: Van hier via de Valk naar het fietspad richting Hoog Buurlo –even ten Noorden van Harskamp- en dan onder Apeldoorn door ri. IJsselvallei tot het Apeldoornsch kanaal, daarlangs tot Dieren en dan via de Posbank onderlangs De Hoge Veluwe en over de Edese Heide en de Hessenweg terug. ‘Gansch den ValeOuwe Gerond’ derhalve. En: beiden niet eens echt uitgeteld!
Dat zit nog wel weer een jaartje goed, beste huisarts – en Petrus: nog een wijle geduld (maar wat is nu een wijle op de eeuwigheid, nietwaar?)