Sinds het creëren van een leven waarin NIET gew**** wordt (het woord ‘werken’ is nu te onzent taboe, wij spreken van “het w-woord”) én we bovendien met de Noorderzon zijn vertrokken, hebben wij te maken met een vrijwel lege agenda. We hebben er weliswaar hier één aangeschaft die bol staat van de meest fraaie plaatjes van onze huidige omgeving: op slechts énkele dagen is er iets ingevuld – zoals: “Riet jarig” of “Kea houdt het w-woord nu óók voor gezien”. Dit resultaat mag geheel gewenst heten; daarop dus geen woord van kritiek. Maar omdat we ook al geruime tijd niet meer varen –het laatste wat nog énige planning in zich droeg- deed zich een nieuw fenomeen voor: het vrijwel geheel ontbreken van structuur. De laatste restanten van zoiets als een cadans waren nog herkenbaar in: Als het érg lang al donker is EN de t.v gaat zich herhalen, DAN gaan we naar bed. Of: Als beide schouders zijn gaan doorliggen, de zon staat al ruim in de boot EN de klok wijst na negenen, DAN staan we op. Of: Omdat er iets zeer laag in mij blíjft dóórgrommen zal er wel weer eens gegeten moeten worden (maar Anderzijds: ik heb m’n boek nog niet uit…) Verder riepen wij steeds vaker tegen elkaar (en tegen onszelf): “Welke dág is het vandaag eigenlijk?” Of, afgeleid daarvan: “Waarom is die *&*$%&*-winkel deze middag dicht?!” Toen de (gelukkig váág gebleven) behoefte aan enige nadere indeling; het herstel dus van een –bij voorkeur zo primitief mogelijke- routine; zich aldus liet gelden, bleek hoe snood en doeltreffend wij inmiddels onze diverse basale behoeften in één lijn weten te brengen om daarmee een dubbel bevredigend effect te sorteren… We besloten voortaan ELKE Zondag buitenshuis te gaan eten (ook de winkelsluiting wordt dus nu tijdig onderkend) én op door de weekse dagen STEEVAST te gaan lopen of fietsen (waarmee de, mede door veel terrassen ontstane, horizontale bandjes worden bestreden terwijl het nieuwe ritme feitelijk wordt geconsumeerd). Gewenste inspanning blijkt dus geheel OK, zolang het maar niet op ****** (het w-woord) gaat lijken.
Tot nog toe werkt deze ‘regeling nieuwe ritmiek’ voortreffelijk. Op de foto ziet u de plaats van een recente Zondagse invulling… Wat ik zei: voortreffelijk !