Weer prachtweer hier (na één regenachtige dag er tussendoor). We wandelen flinke afstanden, vaak dwars over fraaie hellingen en plateau’s, ook als die eigenlijk niet aan elkaar verbonden blijken (kwestie van: olijfgaard doorsteken, droge afwateringsgeul en het daarbij horende valleitje doorklauteren, aan de andere kant een wijngaard doorsteken – eh voilá: een volgend landbouwweggetje). Verder wordt er natuurlijk ook vrolijk rondgefietst EN brengen we daarnaast vele prettige uren door op onze zondoorbakken deckchairs; want het moet natuurlijk wel á la Pensionada blijven allemaal. De lente laat zich al duidelijk voelen (en horen in de vogelgeluiden). Inmiddels barsten de amandelbomen uit in bloei!
Potjandorie, zitten jullie daar een beetje in het zonnetje terwijl hier zelfs de lallende carnavalskleumen de koude buiten niet kunnen verdrijven. Ik was het toch die naar het zuiden was getrokken, wat is er hier misgegaan?