Zoals eerder gemeld gaan we -‘foar de ferdivedaasje’ zoals de Fries zegt- tenminste elke zondag uit eten [want als Pensionado dient men enkele daarbij passende levensgewoonten te kweken]. Zoals wij als kampeerders al reeds hadden ontdekt wordt men ‘en France’ in kwalitatief opzicht extra goed voorzien: wij kregen bij voorbeeld niet éénmaal kregen dezelfde versie van welk gerecht dan ook op ons bordje… Hierbij -als willekeurig voorbeeld- het hapje van vandaag (le Menu du Weekend) in ons eigen havenrestaurant “Chez l’ Exclusier”. Amuze (‘Mise en Bouche’): twee lepeltjes roompuree van Groene Bonen met wat olijfolie)Voorgerecht(‘Entree’): Eendeharten in een Selderijsaus met partjes Rode Grapefruit. Hoofdgerecht: Rundermedaillon met bijpassende Fond & Groentenratatouille. Tussengerecht: Inktvis in tomatenmousse met groene kruiden. Nagerecht(’Dessert’): Bladdeeg gevuld me Kaneelappel overgoten met Vanillesaus, chocolade accent en gegarneerd met slagroom. Afsluiting: deux petite CaféTer begeleiding naast de bekende stokbroodjes ook een fles ‘Vin de Colombiers’: “Chateau du Laussaus” – het plaatselijke Grand-Cru product. We zitten hier nu –‘en Bateaux’- verder (toch al gauw de rest van de dag) weer zachtjes uit te buiken.
Er waren destijds enkele collegae en legio kennissen die verkondigden dat ‘zij onze keuze om zo vroeg te stoppen met werken en het leven minder vooraf georganiseerd aan te gaan wel sympathiek vonden, maar dat zij zélf dat toch maar niet deden omdat ze dachten niet buiten de luxe in ons huidige bestaan te kunnen’ Destijds al dachten wij dat het begrip “luxe” door dezulken niet gans werd begrepen. Nu weten we dat pertinent zeker: jullie zitten er grondig náást jongens – de échte luxe staat absoluut niet op je bankboekje; die staat op je tafel, staat aan de hemel of staat je anderszins zeer concreet voor de ogen. Je neemt haar in, ademt haar en maakt haar hoe dan ook deel van jezelf… Abstracte luxe (‘= weet hebben van denkbeeldige “Rijkdom”) is gewoon kletskoek: wat niet ervaren wordt ís in dit opzicht in het geheel niet!
We hebben nu nog steeds lieve kennissen met ‘appeltjes’ voor een dorst die ze zich bij leven nooit zullen toestaan. Wakker worden jongens – het kán nu nog (nét)!
Liefhebbers klikken hiernaast op: Correspondentie met J.P.