Zoals de meeste van jullie weten hebben wij ook ‘In Den Vreemde’ tegenwoordig de beschikking over zowat alle ‘Vaderlandse’ televisiezenders dankzij een volautomatische satellietschotel. Een wondertje van techniek: wij drukken een knopje in, het plateau richt zich op en keert zich -doorgaans in luttele seconden- naar de gewenste satelliet; in dit geval de Astra. Eh Violá: gestoken scherpe beelden vanuit Nederlandstalige studio’s. Helaas zijn de toegezonden producten nog al eens van een kwaliteit die mij via Toenemend Tandenknarsen ronduit in Vlammen doet uitslaan. Zulks was zeer onlangs weer eens het geval. Om relatief onschuldige omstanders zoals Hanneke niet dadelijk met dit soort Vurigheid te Oververhitten of zelfs enigszins te Blakeren, heb ik het maar in een soort ‘Schotschrift’ van me afgeschreven.
Wie wel van enige opwinding houdt en zich door een flink pissig stukje niet van de wijs laat brengen leze: ‘Een einde aan de VerWildering graag !’ [Zie de ‘Verhalen’kolom hiernaast]Stelt u zich overigens gerust: ná de pissigheid strekt ondergetekende zich gewoon weer tevreden uit op de DeckChair met een prettig boek…