danverkoopjetochgewoonjehuis.nl

Wat een Gezeik in dit landje hier! We zijn nu zo’n drie weken weer “in den lande” – en hadden in die tijd net zo vaak een kleddernatte dag als een droge. Nog een zestal regendagen en we hebben er hier in één maand al net zoveel doorleefd als in alle 10 maanden hiervoor. Dus mócht er iemand aan die kraan staan daarboven: laat maar zitten, alles ís al groen genoeg…

Mocht het eindelijk weer écht lekker worden dan kunnen we alsnog lekker de omgeving hier befietsen en bewandelen – er is heel wat fraais nader te besnuffelen hier waar dit rivierenland de vallei tussen de staart van de Utrechtse heuvelrug en de start van het Veluwemassief onderzoomd.

En mocht het nog even te nat blijven: vanaf vrijdagmiddag is er weer sprake van een heus rijdblikje, dus dan trotseren we weer blijmoediger dit $%&*$#weer !  Natuurlijk zijn ‘aanwaaiers’, zoals onlangs langsfietsende nichten met kroost, ook welkom – tot 22 juli dan, want daarna denken we Lek, Vecht en een deel van de Veluwemeren te gaan bevaren.

Een nieuwe Partner gaat binnenkort onze relatie verrijken. Vandaag kwamen we haar tegen: een schoonheid, óók al met zo’n zilvergrijze kop! Zij heet “75-PL-GB”, is geheel op de hand schakelbaar en voert als geslachtsnaam ‘Peugeot’.

Helaas is de meer intiemere kennismaking en intrede in ons gezin vooralsnog gesteld op 10 juli…

We zijn gearriveerd in de prettige luwte van de jachthaven van Wageningen.

We blijven hier in elk geval de eerstkomende maand – dus tot minstens 23 juli !

U kunt ons vinden, bellen of papieren post sturen op: Jachthaven Wageningen, Jachthaven 1, 6702 DV  Wageningen – t.a.v. “Sydsulver” A-13 (Steiger A, nr.13 dus)

Met Kea (oud-collega&wandelvriendin) als opstapper vanaf Wanssum bij Venray zijn we, na een overnachting op de stille Mookerplas –zie foto-, in Nijmegenaangekomen. De Waal bleek hierbij heel wat krachtiger (tegen-)te stromen dan de Rhône eerder deed…

Sedert ons vertrek uit Elahuizen op 3 sept. 2006 hebben we nu 3465 km. gevaren en daarbij 521 sluizen ‘gepakt’.

We zijn weer terug In Den Lande: vanaf woensdag (13/6)zijn we nu in Maastricht en vanaf vrijdagmiddag zal ’t wel een paar dagen Roermond worden waar we ronddolen en ons hart ophalen aan de bijvoorbeeld de zozeer gekende taal – hoewel die hier soms zó sappig wordt uitgesproken dat het wat ons betreft evengoed Swahili had kunnen zijn…

Kijkend in het logboek kunnen we constateren dat we tot op heden: verdeeld over 265 dagen ruim 3300 kilometers te water hebben afgelegd en daarbij zo’n 515 sluizen zijn gepasseerd (algemeen gemiddelde dus: 1 sluis per 6,4 kilometer water..), dat alles bij in het totaal 470 uren draaiende motor. Hebben we er nu dus eindelijk genoeg van? Nou, bij de presentatie van het ‘leidinggevend’ landtrio dat in de titel van dit bericht ook al is verwerkt, juist vandaag dus, was onze eerste impuls eerder: “rechtsomkeert – er is vast nog véél meer onHollands water in de wereld dat kan worden verkend…” Nee, die lust tot varen en vooral dan óók het ‘wonen waar je bént’ is ons nog niet vergaan: al denken we daarbij vooreerst eerder aan zomertochten door Denemarken en NoordDuitsland bijvoorbeeld, dan meteen weer een heel jaar lang weg. Verder staan eerdere genoegens van varen in het diepere najaar of vroege voorjaar langs stille binnenwateren of uitgestorven Waddeneilanden ons ook nog helder voor de geest. Voorts vlakken we ook een sterk verlengde zomer met het sleephokje in de Algarve of Griekenland niet uit, evenmin als een nieuwe maandenlange fietstocht in Azië uit beeld is verdwenen. En daarbij is een echt vorstelijke Hollandse Winter ook niet steeds taboe voor ons. Mogelijkheden te over dus!

Vooreerst echter komt de nieuwe lol van het toeleven naar en inrichten van een boswoninkje nu gestager op ons netvlies. Vandaar dat we na de Maas koers zullen zetten naar wateren rond de Veluwe – om over ruim een maand of zo van daaruit voorbereidingen te treffen. We denken in grote lijnen aan deze volgorde:

1. voorlopige woonplek in een jachthaven daar ergens

2. autootje weer onder ’t gat

3. voorbereidingen treffen voor aanschaf en inrichting en velen van jullie daarbij al doende weer eens lastig te komen vallen!

Voor nogal wat lezertjes geldt daarom: nog zo’n zes weken rust – en maak dan de borst maar weer nat…

Onze bezoekers zijn uitgezwaaid, morgen door naar Luik en dan is het nog maar zo’n 25 km. te water naar Maastricht… Het ziet er dus naar uit dat we zo’n négen maanden na de grensoversteek richting Zuid weer in ons Vader-en Moederlandje terug zullen keren.  Ik denk dat we het alleen daarom nu al een voldragen reis mogen noemen.

Onlangs kwam het verzoek vanuit de redaktie van de dorpskrant van Elahuizen (waarin ik zo’n 8 jaar lang maandelijks twee bladzijden vulde) om nog eens een stukje ‘Bruinsiaanse kopij’. Het daarop ingestuurde geleuter kan men ook via deze site tot zich nemen door in de kolom hier rechts onder “Verhalen” de titel ‘leven=bewegen‘ aan te klikken.

Alweer een uurtje of twee liggen we te schommelen in Namen. Het begon vandaag koel en heiig, maar nu is het bloedwarm zweetweer, ondanks de wind. Morgen komen onze gasten uit Barneveld om ons in te maken bij ’t zwikken. We zullen zien…

Wegens enige nattigheid in nacht en ochtend vertrokken we gisteren pas rond de middag (bij droog en toenemend zonnig weer weer) naar Charleville-Mézières. Daar aangekomen bleek men sedert vorig jaar oktober niet stil te hebben gezeten: een hele grote en prachtig aangelegde havenkom bleek plotseling hun rekreatieoever aan de Maas te verrijken! ’s Avonds zijn wij op het fraaie stadsplein (zie foto!) maar weer eens geweldig gastronomisch uit ons dak gegaan… ZUCHT.

Inmiddels toeven we aan de knusse oever van het dorpje Laifour; morgen wacht de niet minder kabouterige kade van Fumay (Op dit deel van de Maas waren we al eerder; we zoeken voor bezichtiging, overnachting en het verwijlen achter een goed glas vooral plekjes die op de heenweg ook al charmant leken, maar toch voorbij werden gevaren). Intussen zijn de dagen weer práchtig, mooi licht en behoorlijk warm. De hier hoog oprijzende en zwaar beboste oevers zijn zo mogelijk nóg prachtiger.

Toch alweer bijna in België; Dinant zal wel woensdag worden, Namen wellicht al donderdag in de loop van de middag…

Maanden geleden kneep ik voor het laatst in de Kids, maar deze week was het dan weer zover! Morgen reizen ze weer af naar ’t Noorden – en dan moeten wij natuurlijk flink de vooraden bijvullen… Het was wel weer een echte gezins-reünie.

– Hanneke

Met onze twee (ook alweer flink doorgerijpte-)Zonen trekken wij vanaf vandaag van dorp tot dorp (of stad: Verdun!) en van sluis tot sluis. Smolten wij met onze vorige gasten nog kompleet van het dek af met temperaturen boven de 35 graden C., nú is sprake van een veel beschaafdere 20 á 22 graden…

Alleen de koelkast moet tóch veel harder w***en (want die knapen laten zich stevig bijvoederen..) én natuurlijk: hólt de wijnkelder(-trap) achteruit!

Verder alles kids dus hier…