Een prachtige stad Avignon. Alleen al het feit dat de stadsmuur de binnenstad nog VOLLEDIG omringt (ruim 15 km.), waar vind je dat nog?! Dan het middeleeuwse pauselijk complex op het centrale rotsgedeelte; gebouwd en bewoont door de 7 pausen die tussen 1309 en 1377 hier resideerden omdat de grond in Rome ze om politieke redenen te heet onder de voeten werd. Avignon was toen de hoofdstad van een graafschap dat nog binnen de ‘Italiaanse’ invloedssfeer lag (verre nalatenschap van het Germaans-Romaanse rijk). De Rhône was de grens met het toenmalige ‘Frankrijk’. Aan de overkant van de rivier ligt Villeneuve–les-Avignon (óók al met fantastisch bewaard gebleven laat Middeleeuwse fortificaties en –binnenstad!). De Rhône was hier wel 1 ½ km. breed, vol moerassige banken. Dat is ook de basis voor de beroemde brug, de ‘Pont d’Avignon: die had die lengte, 23 Romaanse bogen, en was hier de enige grensovergang tussen het Italiaans/ Venezolaanse rijk en het Frankische land. Nu bestaat de Rhône hier uit twee brede stromen met een langgerekt eiland daartussen en zijn van de brug –die formeel de ‘pont de St.Bénezet’ heet- nog vier bogen over, waardoor hij in het midden van de eerste stroom eindigt.
Wij liggen zo’n tweehonderd meter achter deze brug aan de kade – direct aan de ommuurde binnenstad, die we door een smalle ‘klandestiene doorbraak’ kunnen betreden. Ook kunnen we van hieruit direct omhoog naar het -uitgebreid gerestaureerde!- pauselijk complex en de Domtuinen daaromheen (zo’n 40 meter boven de stad en ons).De binnenstad bevat op haar beurt een schat aan (smalle, zeer knusse) wandel-winkelstraatjes en de meest onmogelijke pruts- en luxe winkeltjes dwars door elkaar. Wellicht nog belangrijker: het stikt er van de terrasjes, restaurantjes en knijpjes. Intussen is het ook nog elke dag droog en een graad of 20, 22 – buiten de zon. Er wordt dus door het u bekende duo dagelijks gevarieerd in inkopen, aanlanden en toetasten- danwel (voor even weer) afzien. Tja, we meldden het u allen al eerder: het valt niet mee dat vroeg-pensioen ; het is een voordurende kwestie van afzien (of toch maar weer niet…). Morgen maar eens fijn wandelen naar –en rondzwerven in- het voornoemde Villeneuf, de antiek versterkte Middeleeuwse Franse grensplaats op de rots aan de overkant. Op het journaal horen en zien we (bijna)dagelijks dat het ook in de delta aan de Noordzee heel prettig weer is: geniet daar lekker dus van.
Intussen hou ik ’t op korte mouwen in de middag. Groet!
Joop (mede namens Gade!)
Naschrift(en)
*Wim & Tineke – willen jullie de (toekomstige) bewoners van nr. 7 wél even Ecologisch bij de les houden: er ís aan hun een alleszins verantwoorde hakselaar geleverd… Nog daargelaten het bericht dat jullie kastanjeboom zou moeten sneven terwille van enige risicomijding betreffende mensen-blaagjes. (Sinds wanneer heeft niet de oudste de meeste rechten? Laat dus de blaagjes de boom mijden – dat is al zo vanaf de Tuin van Eden, nietwaar. En Wim: vandaag heb ik in hun domicilie 7 Pausen tot mij genomen: als dát geen volheid mag heten…)
Alex & Anneke: Hoi ! Leuk ook van jullie uit te worden gevolgd. (Nu weet je ook wat je te doen staat als je niet te laat in 2007 onverhoopt richting ’t Zuiden zou trekken: kondig jezelf aan en vraag waar we uithangen – dan heffen we een glas op wat eens was!)
We wonen nu (á € 7 all-in per dag) aan een drijvende steiger in een kanaal bij Carnon; op ca. 1 km. van de Middellandse Zee af. Vandaag harde ‘koude’ wind (NW, 14 C) bij prachtig helder weer en volop zon. Dus forse (strand-)wandeling gemaakt en daarbij ge-terrast bij wijze van lunch (wordt al een heel aardige gewoonte..) Dit keer met veel vishapjes in tapasvorm opgedient. Op het strand vulde Hanneke haar schelpenvoorraadje aan – we zijn zojuist overgestapt van een ‘Herfstbakje’ naar een ‘MiddellandseZee bakje’ aan de voeten van onze Boedha.
