Joop

De eerste anderhalve week van ons verblijf in de Algarve kenmerkt zich door onstuimige wisselingen in het weer.  Wij waren hier vorige week nog geen dag (vanuit het stralende Nederland met 15 graden C) of het regende pijpenstelen– bij slechts 14 graden C.  Twee dagen later was het 23 graden in de schaduw en nu ik dit schrijf hebben we net een krachtige onweersregen (met weer zo’n 14 graden C.) achter de rug en zitten we inmiddels alweer een uur of zo, ruimhartig ontbloot, te bakken in de zon…  Ons tere Noord-Europese huidje zo bewust ‘air-fryeren’ doen we overigens niet al te lang,  wij zijn meer van de afwisseling: een flink stuk lopen, daarna onszelf kort frituren, dan weer een fors eind fietsen, even bakken, dan natuurlijk ‘terloops’ bijkomen op een terras, wellicht even met de fiets in de trein naar de Spaanse grens, vervolgens met dat ijsje op een bankje in de zon, enz…  Verder bezochten we mijn hier wonende vriendje Thijs natuurlijk ook een paar keer.  Daar tussen door is het net als thuis: huishoudinkje voeren en boodschappen doen – hier op ’t park, of in de super-Portugese supermarkt(!) in Santa Luzia (4 km.) of in de Pingo Doçe of de Lidl in Tavira (8 km.)  Die ‘super-Portugese’ dorps supermarkt moet je je zó voorstellen: achter één enkele toegangsdeur blijkt zich een labyrint aan gangenstelsel te bevinden – een meter of twintig gekronkel in het totaal schat ik.  De goederen staan aan alle zijden op ondiepe schappen van vloer tot plafond en de doorgang is ongeveer 60 cm. – je kunt een rugtasje dus niet aanhouden. Vriezers e.d. vinden hier echt geen plek, dus diepvries goederen, hier vooral vis & pizza’s, zijn niet te vinden. Wel zit achterin nog een heuse slager die de het vlees ‘life’ afsnijd van de door jou aangewezen hompen koe, varken of schaap.  [Voor een kilo magere varkenslap rekent hij € 6,40; per lap van twee ons ben je dus gauw € 1,28 kwijt!]  En we vermaken ons hier natuurlijk weer, zelfs ongeacht het weer, volop want het is een ons bekende omgeving die vooral gevuld is met een prachtig landschap, gestoffeerd met behoorlijk authentieke (vissers)dorpen en natuurlijk de doorlopende wad-achtige lagune “Rio Formosa”: een strook van zo’n 50 km. lang en twee km. breed tussen het vaste land en de duintjes, het strand en de zee. [De zee bereik je door die zilt-begroeide lagune te doorwaden of doorwandelen; dat kan hier ter plaatse tot 17.00 uur ook met een gratis ‘treintje’] Ik ben nu voor de tiende keer *)  in de Algarve, 5 keer zomaar een paar dagen in relatie tot Thijs en 5 keer enkele weken samen met Hannke.  Dit keer zijn we op dag 2 van huisje gewisseld, want wij troffen eerst een bungalowtje aan met twee niet koppelbare éénpersoonsbedden – en wij achten ‘aankruipen’ een onmisbaar onderdeel van een 24-uurs relatie.  Geen punt: er werd direct in een andere bungalow, nu met tweepersoons bed, voorzien.  Om het verblijf voor oud-Calvinisten zoals wij nóg aantrekkelijker te maken kun je hier ook nog altijd verrukkelijk eten voor een Habbekrats. [‘Habbekrats’ is het “vergeetwoord” waarover ik aan Frits Spits in het radioprogramma Taalstaat” hebt beloofd het te zullen hergebruiken & bewaken]  Wij aten onlangs bijvoorbeeld dit ‘pratos de dia’ (dagmenu) op de boulevard van Santa Luzia: vooraf het gebruikelijke brood met olijven, dan een groot glas droge witte wijn, later geflankeerd met een bord met een voortreffelijk gekruide en geroosterde dorade, aangevuld met in de schil gekookte aardappelen en frisse salade, dan een flinke snede tiramisu-taart en tenslotte koffie toe.  Kosten all-in: € 12,- p.p.  Verrukkelijk van smaak en geserveerd vanuit een kraakhelder zaak.  (Daarin is er in de laatste tien jaar hier werkelijk véél veranderd!) En met uitzicht op de vissersbootjes natuurlijk.

Zeer binnenkort gaan we dus maar weer eens even …

*) Kan ook 12 keer of zo zijn: daarvoor moet ik eerst ook de niet-digitale foto’s bekijken, dus van voor 2004…

Er werd onlangs een doos afgeleverd te onzent.  Een doos met wel 20 verschillende bieren.  Niet zo gebruikelijk natuurlijk bij notoire wijndrinkers, zoals wij.  Maar dat zit zo: Kasper is bij zijn werkgever, Kuehne+Nagel in Maarssen, bezig met het stroomlijnen van aan- en doorleveringsprocessen.  Eén daarvan is de mogelijkheid om bieren via K+N, als een soort groothandel dus, kleinschalig te kunnen sorteren en verzenden – ook online direct aan de klant.  Wij waren nu proefkonijn en deden met z’n drieën een proefbestelling. Om proefondervindelijk te zien of alles werkt zoals bedoeld. We hebben er ook maar meteen een proefavondje aan gekoppeld en een zestal bieren ‘aangeslagen’ aangevuld met een hapje, een maaltijd en genoeglijke kout. Er gaat niets boven proefondervindelijk genieten tenslotte. Als we allen weer terug zijn, Michiel v.a. morgen en wij v.a. 5 april, doen we dat vast nog eens gevierenlijk: we hebben tenslotte nog zo’n 14 verschillende ons soms onbekende flesjes staan…[Voor liefhebbers: Bierbroeders 3#, Kwak, Corsendonk pater dubbel, Rodenbach grand cru, Rochefort 8,  Gouden Carolus trippel, Jopen jacobus,’t IJ ijwit, Oedipus mannenliefde, Bruut gajes tripel, Maximus stout 8, Het Uiltje nightvision e.d.]

Verder liep ik met zo’n 8 “Diehards” een wandeltocht rond Lunteren / Ede – op woensdag de 8^ste: een nogal regenachtige dag! (Hanneke is dan ook lekker thuis gebleven) Daarna nog een avondje naar een historische vereniging, waar Utrechts hoofdarcheoloog ons met veel verve bijspijkerde over alle vondsten en inzichten die vanaf 1997 bij de ontwikkeling van Leidsche Rijn letterlijk aan het licht traden. Heel boeiend en met de nodige humor gebracht.  Zelfs archeologie hoeft dus niet enkel voor droogkloten te zijn (!)  Verder was het hier ‘business as usual’.  Zo kocht Kasper er een woonwerkfiets bij én kwamen de meiden weer eens logeren.

Zo dadelijk gaan we via Rotterdam naar de Algarve. [ Vlucht HV9093 om 16.20 uur ] Op de valreep hebben we ook onze stemmen kunnen uitbrengen.  Je kunt je wel afvragen hoe zinvol dat is als je alle onzin optelt die mede landgenoten debiteren n.a.v. het gekissebis op de buis en via andere media.  Zo hoorde ik bij Mieke van der Weij in ‘Met het Oog op Morgen’ (5 maart) een kiezer in één reutel zeggen: dat ‘ie was geporteerd voor de PVV, voor 50+ én voor de Chr.Unie maar dat ‘ie de SP toch ook wel wat vond.  Nou, dan heb je mogelijk heel wat losse kreten opgevangen, maar echt geen idee van de visies van die partijen op de toekomst, zo lijkt mij (Hoewel zo’n visie bij de eerste partij sowieso ontbreekt, zoals bekend)  Maar ach: we laten jullie onze stem na – en gaan er gauw vandoor!

PS: Kijk ook weer even op de Verhaaltjes.net, de site is vernieuwd – álle verhaaltjes staan er weer op!

Net als bij (de meesten van) jullie druppelen de a.s. verkiezingen hier nu ook door de brievenbus naar binnen.  Dit eerst al in de vorm van stempassen en gisteren ook in de vorm van een kandidatenlijst.  Maar natuurlijk komt het meeste ook bij ons binnen via de Media.  (In ons geval strikt via de openbare-, want wij houden ons zo ver mogelijk van het vaak hondse gehijg via Twitter, Facebook, Instagram enz.)  Doorgaans echter geven de media slechts twistgesprekjes weer of een foutje – of liever nog: echte blunders natuurlijk.  De informatie komt Te Hooi en Te Gras om maar eens een mooi oud gezegde aan te halen.  Veel wijzer m.b.t. tot de hele rits van voornemens waarmee elke Partij de toekomst in zegt te willen word je daar niet direct van…  Dan eerst maar eens via diverse stemwijzers globaal op hoofdlijnen kijken, en aansluitend  mijn ‘ja’s’ en ‘nee’s met de kennelijk verwante partijen vergelijken.  Mij verbaasde(n)  de uitkomst(en) niks, ik zit eigenlijk levenslang wel in dezelfde hoek.  Maar dan nog is het lastig, vooral -ook nu weer-  de keuze tussen meer principieel en meer pragmatisch vind ik lastig.  Als ik bij wijze van spreken ‘vanaf de maan’ naar ons landje kijk, dus als onderdeel van de Aardkloot, dan kom ik nét anders terecht dan wanneer ik wat dichterbij direct om me heen kijk en meer tuur naar ons volkje per heden…  Ook worden we nog geconfronteerd met ons wat verderop omringende, zeer eendimensionale, lieden zoals Poetin, Erdogan, Trump en noemt ze verder maar op.  Wat daarin wél blijkt is dat de aloude volkswijsheid betreffende “dómme Blondjes” tóch zeer wáár is.  Dat besef geeft nog meer binding aan tussen die verre Trump en ons eigen  blondje hier te lande.  Misschien een donkere kleurspoeling dus eerst maar? – ter verbreding van enige visie hunnerzijds…  Want wijsheid opdoen via ánderen gaat in elk geval niet helpen: de blondjes onttrekken zich aan elke discussie en dan nog luisteren ze ook nooit.  Enfin: wij putten hoop uit alweer een ander gezegde “Hoogmoed komt voor de Val”  (Jammer genoeg zegt dit spreekwoord er niet bij hoelang zoiets kan duren…)

Terug naar evenementen ten huize Bruins-Koudijs:  Onze t.v. op de ‘tweede kamer’(boven) haperde eerst wegens slecht signaal en later hield ons toeleverende modem er ook helemaal mee op.  (Dus ook de Wifi plat)  Er zijn nu (grote, lange) gaten geboord in twee plafonds/vloeren, waardoor ik (ook) een vaste kabel naar dat tv. kastje bóven kon trekken en we kregen een nieuwe modem toegestuurd, die inmiddels werkt.  Pfff – wat een gedonderjaag.  Verder bezochten we weer een schrijversavond, kwamen de meiden logeren, pasten we op ons buurmeisje [die komt zo dadelijk ook weer een nachtje logeren] en liepen we weer een DOMloop – dit keer vanuit Woerden.  (Dat hebben we geweten: op een verder -onverwacht- vrij droge dag regenden we laatste vier kilometer alsnog ZEIKnat…)  Plotselinge schrik: we signaleerden een reiger naast onze vijver!  De zes of zeven visjes lijken allen nog aanwezig, maar het wordt nu toch zaak een netje te spannen o.i.d.   Een beetje meer voorjaar zou ook lekker zijn trouwens.  Op dagen met volle zon zat ik eerder al weer voor het huis te lezen, maar nu is het al dagen lang weer helemaal hopeloos.  Af en toe is het net lang genoeg droog om ff te gaan ‘stadten’ of ‘park te wandelen’.  (En op dit moment is Hanneke hier aan het stadten met onze nicht uit Arnhem…)  Maar ik ben blij dat we al over 12 dagen, op de 15^de dus, voor drie weken naar Portugal vertrekken.  Een prima vooruitzicht want daar is het, met 19 tot 23 graden alláng  lekker Voorjaar.

Noot: Wel schort er iets aan de communicatie tussen de Bruinsjes hier, want juist als wij (vanuit Rotterdam) vertrekken komt Michiel (op Schiphol) weer hier aan …  Tja – shit happens

Weer ruim twee weken voorbij ons vorig bericht. What happened here?   Weinig, zoals: Wandelen.  Eén keer met ene Ame van der Aa – loopt een fractie harder dan wij meestal doen, gevolg: spierpijn! En een keer weer een eigen wandeling “DOMlopen3”, vanuit Bilthoven.  Bij die wandeling overschreed ik “de 1000 km. in eigen-wandelingen-met-gezelschap. Reden voor een kleine traktatie op de eerste stop.  Beter bijten. Mijn gebit werd onlangs her-uitgerust met vier fraaie voortanden, goed vastgezet en niet van echt te onderscheiden. (Hapt weer veel lekkerder in dropjes bijvoorbeeld!) We aten elk ook een gansche Dorade op.  Onze deuren boven zijn nu ook even opnieuw Geschilderd (net als de trap en de gangdeuren beneden).  Logees. De kinderen kwamen weer logeren én we hadden vanaf zondag middag tot vanmorgen vroeg onze goede vrienden uit Elahuizen te gast.  Met hen kletsten we niet alleen bij, maar ook heel wat af!  Verder biosten we maandagavond en dwaalden we gisteren, bij prachtig weer, door de binnenstad. Interview. Daar hadden we, op deze Valentijnsdag, op een zeer zonnig stekkie juist een hier beroemde appelbol verorbert, toen we werden “ontdekt” door Hella, van het EO programma “Ik mis je”. We werden prompt door haar geïnterviewd – op camera.  Dus zullen we binnenkort wel ergens verschijnen op de gelijknamige website of hun (doorlopende) facebook pagina of iets dergelijks.  Inmiddels stromen de mee-wandelaars voor volgende week woensdag op de mail alweer binnen.  Vanavond komt Kasper eten en bij praten. Zaterdagmorgen(nacht) breng ik Michiel (tussen 05.00 en 06.00 uur) van Harmelen naar Schiphol.  Hij gaat voor een kleine maand naar India op vakantie   en dan …  zien we wel weer verder

Moraal: ook als je niks doet is er altijd wat te doen

We zijn vijftien dagen verder dan het vorige bericht. Uit onze agenda oplichtende zaken uit die periode blijken in volgorde: Joop’s kakement, Oudjes in familie verband, Dom doorlopen, Molukkers, (veel) Traptreden en Westafrikaans eten… Laten we de zaken één voor één afwikkelen:

1.Joop’s kakement: Ik heb inmiddels ruim anderhalf uur achterover op de (op zich riant gestoffeerde) tandartsstoel mogen doorbrengen.  Daarbij werd van alles gesloopt, bijgeslepen en kreeg ik bovendien nog andere zaken (letterlijk) “te behappen”…  Dit alles ter voorbereiding van een brug met vier voortanden. Dat beeldhouwwerkje zal volgens plan dan aanstaande dinsdag worden geplaatst. Het is dus afgelopen met mijn (huidige) mogelijkheden om voor Dracula te spelen – ik kan jullie voortaan alleen nog stralend toelachen. 2.Oudjes in familieverband: direct na de slooppartij uit punt 1 togen wij naar een zwager die 74 jaar liet aantekenen in zijn levensboekje. [De verdoving zat nog zozeer in mijn kaken dat ik in aanvang slechts licht-kwijlend drankjes tot me kon nemen – gelukkig gold dat niet voor ’t snoepen van vaste stoffen!] 3. We liepen weer een Wandelpoolwandeling onder de titel ‘DOMlopen’. Zoals steeds met een trouwe groep medewandelaars (zo’n 12 stuks elke tocht). Weer wat kms. achter de hakken dus. Op m’n volgende tocht gaan we over de 1000 km. ‘eigen tochten wandelen mét gezelschap’ heen(!).  4.Zaterdag de 21^ste was onderdeel van het Theaterweekend: alle aangeboden voorstellingen zijn dan slechts € 10.  Wij gingen naar twee Molukse broers hier in de Stadschouwburg en troffen er een zaal vol Molukkers aan – wij waren onderdeel van de, misschien 20%, “Blanda’s”.  We troffen veel hilarische nostalgie aan, helaas ontging ons het nodige, met name omdat nogal wat grappen deels op ‘t Maleis stoelden.  Gelukkig bleef er het nodige te genieten op cabaretesk en muzikaal gebied.  Terug kijkend was het vooral een heel aparte ervaring even zo diep in een feitelijk onbekende cultuur ondergedompeld te zijn geweest. 5.We hebben hier twee trappen in huis, waarvan één zogenaamde “open” trap. Dat zijn héél wat kieren, traptreden, stootborden, kopkanten en spijltjes (bovenaan) om te dichten, te ontvetten, even op schuren en dan af te lakken met kwast & roller – om tenslotte elke trede te voorzien van netjes bijgesneden ‘halve maantjes’.  Wij deden er zo’n twee-en-een-halve dag over, maar de klus is geklaard!  6.Westafrikaans eten. Om precies te zijn: een maaltijd in de traditie van Guinee-Bissau en Senegal – bij ons thuis wel te verstaan.  Aissa, de moeder van onze logeer-blaagjes, komt uit die streken en zij had het stellige voornemen opgevat een middag voor ons te komen koken.  “Ons” wil zeggen inclusief Michiel en Kasper, die daarmee tevens kennis maakten met deze gans nieuwe “tak” binnen het huishouden aan de Eerste Oosterparklaan 132.  Als Aissa zegt “een middag koken” dan, bedoeld ze ook een middag: vanaf 12.20 tot zo’n 18.30 uur wordt er vrijwel onafgebroken gesneden, gemarineerd (dat laatste ook via krachtig ‘inmasseren’!), geklopt, geroerd, in schaaltjes gedaan, gebakken en gestoofd.  Daarna heb je dan (naast een vette en geheel bepoederde keuken): een schaal cassave (lijkt op Couscous, maar is een licht korrelig residu van een wortel), zéér malse gekruide kip (voor Kasper in de prima variant van ‘de Vegetarische slager’), een zware jus-achtige saus met ui, knoflook en vele kruiden (die allen zelf worden gemixt uit véle meegebrachte potjes) en bijpassende salade.  Als drank werd een gekoeld en dieprood vocht geserveerd dat ook ter plekke werd bereid met behulp van fruit, honing en groene kruiden.  Wij werden kortom geconfronteerd met een heerlijke maaltijd die wat buiten ons gewone spectrum lag. Alleen al goede een reden om diverse culturen lekker door elkaar te husselen, kunnen wij jullie verzekeren  (Lukt hier al heel aardig: Aissa c.s. lusten ook boerenkool!)

Laten we het hier, wat ons betreft, maar weer even bij laten: houdt  jullie allen haaks!

Terug van Texel dus alweer. We gingen er vorige zondag heen met de trein,  rugzakken op.  Waren hier weg rond 9.30 uur en (zonder overstappen) in Den Helder rond 11.00 uur. Dan natuurlijk de veerboot op.  Even voor 12.00 uur betraden we Texel en liepen vervolgens langs duin en bos naar ons hotel in De Koog (ca. 16 km.)  Mooi strak winterweer met wat zon, nauwelijks wind – een prima dag voor wandelen. Tegen 16.00 checkten we in, pakten een hete douche en gingen de Koog verkennen. (Diner hadden we in ’t Hotel bijgeboekt.)  Volgende dag: zwaar mistig en bladstil.  Dé dag dus om langs de zee en door de duinen te dwalen:  De derde dag regende het ’s morgens wat, dus checkten we uit en gingen met de bus naar Den Burg  Bij het verkennen van deze (hoofd)plaats was het alweer droog en dus liepen we vandaar, nu langs de Waddenkant, weer naar de Veerboot (een km. of 8 denk ik).  Rond 16.00 uur waren we weer terug in Utrecht.  De volgende dag was mijn Wandelpoolwandeling: met 14 lopers vanaf Hollandsche Rading in rond de 25 km’s. naar de Dom –> en een café met Glühwein daar natuurlijk!  [ Noot: De inschrijving voor deze tocht startte om 0.00 ’s nachts en om 13.10 zat ik al vol (!)  Niemand van jullie durfde in te schrijven: watjes! ] 

Hanneke liep voor het eerst sinds haar Hernia weer 25 km. en vond het een hele opluchting dat dit haar nu weer zo goed lukte, driekwart jaar na haar uitval.  Donderdag hadden we een ”nieuwjaars-bijeenkomst” van onze fietsclub in het gebouw van ‘Maximus’, onze eigen  bierbrouwerij-om-de-hoek. (Enne: pfoe hé, wat kunnen die fietsers roddelen …)  Op dit moment zijn we aan het donderjagen met onze, sedert een vol jaar alweer, ingehuurde ‘pseudo kleinkinderen’ en morgenmiddag komen Nicht & Echtgenoot uit Arnhem op bezoek, mét zoonlief – onze áchterneef dus. We gaan met hen, begeleid door onze eigen zonen ,  ongetwijfeld smaakvol bikken  bij: de “Rare Jongens” (zie Asterix!) – een kwaliteitsrestaurant dichtbij.

Het is te onzent derhalve een drukte van belang – ondanks dat we , als aankomend bejaarden, eígenlijk  vooral  niets  zouden  willen  doen  …

Ook wij sleurden ons –je pakt jezelf of elkaar gewoon bij kop & kont – de Feestdagen door. Want dat wij de KerstGEKTE niet bepaald omhelzen (zie het vorige Plaatje) betekend natuurlijk nog niet dat we het niet leuk vinden om onszelf, en ook de kinderen, niet eens effe extra lekker te verwennen(!) Zo brachten wij met z’n vieren de eerste kerstdag door te midden van zaken als: *koffie met appelgeleistol, *gevarieerde hapjes (feta, paprika, olijven, gevulde pepers, enz) met Prosecco of alc.vrije Cider, *een Amuse (avocado-tomatensalsa met koriander) met Port, *een voorgerecht van Paddestoelensoep uit eigen kweek(zie foto) met een vegetarische “Wellington”, een Groentengerecht (met o.m. spruiten, kast.champignons en appel) met filé en (hele) peertjes bij een rode Shirah, gevolgd door * een kaasplankje (met vier exquise soorten) bij een zelf uit Frankrijk meegenomen Muskat, het geheel afsluitend met * koffie & Cointreau…  Je voelt wel: hier déden we ook wel een middag- en vooravond over. Dat was gemakkelijk ook, want Kasper had een nieuw en intrigerend bordspel meegebracht – zodat we elkaar tussen het smikkelen door strategisch konden afmaken.  Altijd leuk in Gezinsverband!  Op woensdag na de Kerst had ik mijn eerste Wandelpool wandeling (van Culemborg naar Utrecht-Lunetten, 25 km.) met 13 andere deelnemers.  We zouden ’s avonds naar de verjaardag van Oudste Zus (Voorthuizen) gaan, maar Thijs is intussen ook in Nederland en die logeerde van woensdag tot zijn terugvlucht bij ons.  Dus treinde Hanneke naar Eén-na-oudste Zus (Barneveld), ging met haar naar die verjaardag en bleef er aansluitend een nachtje slapen.  Prima idee: had ik Thijs een dagje voor mezelf! Donderdag rolden we hem (in gehuurde rolstoel) bussen in- en uit en dwars door de binnenstad om uiteindelijk in de catacomben van de Utrechtse Humphreys uit eten te gaan.  Vrijdag is ‘ie weer naar Portugal gevlogen.  (Van de weeromstuit boekten wij ook alvast een voorjaarsvakantie daar, maar daarover later). De jaarwisseling brachten wij, als steeds, bij Michiel in Harmelen door.  Merkwaardig was ’t om dit keer vanuit Harmelen NIET het vuurwerk boven Utrecht te kunnen zien: té mistig!

En zo zijn we dan, net als jullie, in 2017 aangeland.  Deze week eerst maar eens lampjes, ballen e.d. opruimen (binnen én buiten) en dan gaan we vanaf zondag drie dagen de bloemetjes buiten zetten op Texel.  Per trein, gewapend met rugzakjes en wandelschoenen…

Mocht iemand van jullie óók eens lekker willen stappen: op 11 januari ga ik weer DOMlopen – vanuit Hollandsche Rading via Maarssen naar de Utrechtse Dom. (25 km.)  Opgeven mag per mail vanaf woensdag 4 januari (maar dan moet je wel snel zijn, want een dag later is ‘ie doorgaans al volgeboekt).

Heb een Heerlijk Nieuw Jaar allen!

                                      klik  aan  om  te  vergroten

Als ik eerst even over Bomen mag bomen, kerstbomen natuurlijk in deze tijd: we hebben er twee á drie.  De eerste is een stijlvol boompje van zo’n meter hoog, in onze zithoek op de hoektafel geplaatst.  Hij – of zij, ik weet te weinig van de geslachtelijkheid bij deze groenblijvers om dáár weer een boom over op te kunnen zetten…  Hij dus, staat sierlijk rechtop heel donkergroen te wezen, licht versiert met zilver- en glaswerk en enige lichtjes.  De tweede ‘boom’ is een halve abstractie: tussen 16.30 en 23.30 licht er een flinke spar op in onze tuin – tegen de schuurwand.  De derde ‘boom’ is eigenlijk in het geheel géén boom: we hebben de klimopzuil naast onze voordeur ook aangekleed.  Met lichtjes en ballen, rode in dit geval omdat die ook overdag goed zichtbaar zijn.  Tot zover mijn geboom over bomen.  We hebben inmiddels (van vrijdag op zaterdag j.l.) ons etmaal op Slot Loevenstein door gebracht – zie ook de aankondiging in ons vorig bericht.  Welnu: dat is een zeer aan te bevelen arrangement!  Ontvangst, accommodatie,  service (inclusief regelen privé vervoer watertaxi) en diner in Woudrichem – alles had uitstraling.  Grote klasse en aanbevolen als je getweëenlijk iets te vieren hebt.  (Tip: nóg leuker is dit arrangement natuurlijk als je het cadeau krijgt – zoals wij!  En nog één kleine waarschuwing: de wijnen zijn in het, behoorlijk culinaire, restaurant per glas duurder dan wij per fles gewoon zijn. Bescheiden ‘innemen’ is daar dus extra zinvol …]  Verder dezer dagen: afgelopen zondag brachten zus&zwager uit Barneveld ons een spontaan bezoekje, leuk.  Maandag bracht Hanneke weer door als winkelierster/medewerker dagopvang.  (Ik doe dan vaak iets vaag-huishoudelijks, lees een boek en inkopen in eten koken natuurlijk )  Dinsdags moest Hanneke’s fiets even naar de fietsen-reparateur, verder deden we, op een draaiende wasmachine, wat boodschappen e.d. niet veel.  Wel kwam Kasper mee-eten. Gisteren bleek het plotseling (en in tegenspraak met de verwachtingen) prachtig, lenteachtig weer te worden, dus hebben we een flinke wandeling gemaakt door het nabij gelegen Maximapark (een groot en prachtig aangelegd stadspark, neem er eens de tijd voor als je hier bent) en langs het Romeinse Castellum (ook boeiend). Vandaag begon dubbel Grijs: buiten ziet alles er weer heel grijzig uit en binnen ontdekte ik dat de tv.verbinding naar onze tweede zitkamer (helemaal boven) niet meer werkte. Dat is al eens eerder gebeurd en bij voorbaat balen, want je hebt, zelfs met de hulp-site van de leverancier (Telfort in ons geval) als volstrekte leek vaak ál je creativiteit, veel tijd én de nodige zweetdruppels te gaan voor alles weer OK is (of voorlopig doet alsof …)  Maar goed: op dit moment draait de zaak weer. Vanmiddag verdwijnt Hanneke naar de ‘kerstborrel’ van een vrijwilligers organisatie. (Vermoedelijk rijk voorzien van allerhande hapjes, dus kan ik straks voor mijzelf alles klaarmaken waar ik zin aan blijk te hebben)  Morgen zal dan onze wekelijkse ‘dagwandeling’ zijn; een stuk of 18 fraaie kilometers tussen Breukelen naar Woerden, dit keer. NB: Er is veel -prachtig- licht, ook in deze ‘donkere’ dagen.  (Hier bij Loevenstein)

JUBILEUM: morgen ben ik  12 1/2 jaar met pensioen !

En HUP, het is alweer december.  Overdenkingstijd.  Vooral over het begrip ’tijd’.  Het overrompelende verstrijken daarvan vooral.  Maar eerst (zojuist) Sinterklaas gevierd in gezinsverband, compleet met kaasfondue en bij-babbelen.  Daarbij een ongehoord vaardig dichtwerkje van Kasper mogen ontvangen (vier kantjes A-4!) betreffende mijn -helaas altijd weer aanwezige- snóde trekken.  In dit geval:  het gretig clandestien downloaden van e-boeken.  Of dat laten doen.  [Noot: Een papieren boek zie je mij echt niet meer hanteren : wat een gedoe.  Alleen al dat je twee handen tegelijk nodig hebt, en dan dat gewicht, terwijl je niet eens je eigen lettergrootte of bladspiegel kunt kiezen… Uit de tijd van de paardentram kortom.  Wisten jullie overigens dat er nog steeds mensen zijn – zelfs boekhandelaren– die denken dat je een e-boek op een tablet leest; dat een tablet (of laptop) eigenlijk net zoiets is als een e-reader… Zùcht] Genoeg geklaagd, hier komt jullie beknopte up-date over hoe ’t leven er hier verder zoal uitziet:  1. Nicht Alie uit Hoorn kwam op bezoek = lekker bijmutsen met mijn Gade natuurlijk vooral.  Zij zijn inmiddels beiden 65 jaar.  2. Een cliënt uit ‘Bartimeus”, waarmee ik van 1973 tot 1976 optrok en met wie ik sindsdien bevriend ben gebleven, werd ook alweer 62 jaar (hij woont nu weer in Zeeland).  3. Thijs, die ik al ken vanaf 1968, wordt donderdag a.s. 65 jaar. (Hij komt tussen Kerst en Oud/Nieuw hier op bezoek)  4. Gisteren vierden wij -met een speurtocht in huis) Sinterklaas met onze pseudo-kleinkinderen.  Alexia, de jongste van hen wordt binnenkort 7 – weer eens wat anders tussen al die oudjes(!).  5.  We aten ook weer eens uitgebreid bij Michiel in Harmelen. (Opvallend hoe vaak bij ons bijkletsen samen valt met éten …)  6. In vrolijk overleg met Kea uit het hoge Noorden (al 68) boekten we alvast voor  juni 2017 weer een boot.  Een vaarweek door Zuid Holland dit maal.  Onze derde vaarweek in achtereenvolgende jaren: er groeit een traditie…  7. Natuurlijk gooiden we er wekelijks ook weer een wandeldag in, de laatste vanaf station Rhenen dit keer.  Hanneke’s hernia lijkt steeds verder op z’n retour: een kleine 20 km. wandelen blijkt alweer haalbaar.  8. Komende vrijdag-op-zaterdag gaan we Hanneke’s verjaardagskado van Michiel en Kasper ‘soldaat maken’: We worden per watertaxi opgehaald bij slot Loevenstein, dineren dan aan de overkant in Woudrichem, waarna we terug worden gevaren om te overnachten in een “voormalig soldaten verblijf” bij het Slot.  Wat ons te wachten staat weten we niet.  Stapelbedden? Stromatras? Paardendeken? Ontbijten met Rats, kuch & bonen?

We berichten jullie er later over …