De eerste anderhalve week van ons verblijf in de Algarve kenmerkt zich door onstuimige wisselingen in het weer. Wij waren hier vorige week nog geen dag (vanuit het stralende Nederland met 15 graden C) of het regende pijpenstelen– bij slechts 14 graden C. Twee dagen later was het 23 graden in de schaduw en nu ik dit schrijf hebben we net een krachtige onweersregen (met weer zo’n 14 graden C.) achter de rug en zitten we inmiddels alweer een uur of zo, ruimhartig ontbloot, te bakken in de zon… Ons tere Noord-Europese huidje zo bewust ‘air-fryeren’ doen we overigens niet al te lang, wij zijn meer van de afwisseling: een flink stuk lopen, daarna onszelf kort frituren, dan weer een fors eind fietsen, even bakken, dan natuurlijk ‘terloops’ bijkomen op een terras, wellicht even met de fiets in de trein naar de Spaanse grens, vervolgens met dat ijsje op een bankje in de zon, enz… Verder bezochten we mijn hier wonende vriendje Thijs natuurlijk ook een paar keer. 
Daar tussen door is het net als thuis: huishoudinkje voeren en boodschappen doen – hier op ’t park, of in de super-Portugese supermarkt(!) in Santa Luzia (4 km.) of in de Pingo Doçe of de Lidl in Tavira (8 km.) Die ‘super-Portugese’ dorps supermarkt moet je je zó voorstellen: achter één enkele toegangsdeur blijkt zich een labyrint aan gangenstelsel te bevinden – een meter of twintig gekronkel in het totaal schat ik. De goederen staan aan alle zijden op ondiepe schappen van vloer tot plafond en de doorgang is ongeveer 60 cm. – je kunt een rugtasje dus niet aanhouden. Vriezers e.d. vinden hier echt geen plek, dus diepvries goederen, hier vooral vis & pizza’s, zijn niet te vinden. Wel zit achterin nog een heuse slager die de het vlees ‘life’ afsnijd van de door jou aangewezen hompen koe, varken of schaap. [Voor een kilo magere varkenslap rekent hij € 6,40; per lap van twee ons ben je dus gauw € 1,28 kwijt!] En we vermaken ons hier natuurlijk weer, zelfs ongeacht het weer, volop want het is een ons bekende omgeving die vooral gevuld is met een prachtig landschap, gestoffeerd met behoorlijk authentieke (vissers)dorpen en natuurlijk de doorlopende wad-achtige lagune “Rio Formosa”: een strook van zo’n 50 km. lang en twee km. breed tussen het vaste land en de duintjes, het strand en de zee. [De zee bereik je door die zilt-begroeide lagune te doorwaden of doorwandelen; dat kan hier ter plaatse tot 17.00 uur ook met een gratis ‘treintje’] Ik ben nu voor de tiende keer *) in de Algarve, 5 keer zomaar een paar dagen in relatie tot Thijs en 5 keer enkele weken samen met Hannke. Dit keer zijn we op dag 2 van huisje gewisseld, want wij troffen eerst een bungalowtje aan met twee niet koppelbare éénpersoonsbedden – en wij achten ‘aankruipen’ een onmisbaar onderdeel van een 24-uurs relatie. Geen punt: er werd direct in een andere bungalow, nu met tweepersoons bed, voorzien. 
Om het verblijf voor oud-Calvinisten zoals wij nóg aantrekkelijker te maken kun je hier ook nog altijd verrukkelijk eten voor een Habbekrats. [‘Habbekrats’ is het “vergeetwoord” waarover ik aan Frits Spits in het radioprogramma Taalstaat” hebt beloofd het te zullen hergebruiken & bewaken] Wij aten onlangs bijvoorbeeld dit ‘pratos de dia’ (dagmenu) op de boulevard van Santa Luzia: vooraf het gebruikelijke brood met olijven, dan een groot glas droge witte wijn, later geflankeerd met een bord met een voortreffelijk gekruide en geroosterde dorade, aangevuld met in de schil gekookte aardappelen en frisse salade, dan een flinke snede tiramisu-taart en tenslotte koffie toe. Kosten all-in: € 12,- p.p. Verrukkelijk van smaak en geserveerd vanuit een kraakhelder zaak. (Daarin is er in de laatste tien jaar hier werkelijk véél veranderd!) En met uitzicht op de vissersbootjes natuurlijk.
Zeer binnenkort gaan we dus maar weer eens even …
*) Kan ook 12 keer of zo zijn: daarvoor moet ik eerst ook de niet-digitale foto’s bekijken, dus van voor 2004…