Zoals jullie in het vorige bericht al lazen doen wij hier voornamelijk niets. Behalve genieten van de zon, de zee en regelmatig uitgaan dan natuurlijk. Dat laatste is nog het meest vermoeiend. Zo gingen wij eergisteren op de fiets naar Tavira station (ca. 7 km.) We treinden daarvandaan naar Villa Real de Santa Antonio (grensplaats met Spanje, aan deze kant van de Guadiana – de grensrivier) We doorliepen vervolgens met de fietsjes aan de hand het centrum van V.R. de St.Antonio en staken over naar Ayamonte in Spanje – per fietsveer. 
In Spanje fietsten wij van Ayamonte naar de Vissersplaats/Badplaats Isla Cristina ( ca. 15 km.), aten daar een Paëlla da Marisco (Paëlla Zeefruit), keken rond en fietsten weer terug – ca. 15 km. over grinderige zandpaden door een gebied van zee-moeras. Weer de grensrivier over natuurlijk en dan ( ca. 6 km.) doorfietsen naar Monte Gordo (de meest ‘Nederlandse’ plaats hier – je kunt er zelfs bitterballen kopen(!) Toen naar het meest nabijgelegen station ( 2 km.) en verder treinen naar Luz de Tavira, vandaar was het nog ca. 6 km. fietsen naar onze bungalow. Al met al zo’n 45 km. fietsen en 55 km. treinen (de fiets mee in de trein is hier gratis). Vertrokken om 8.45 uur. Weer thuis: 19.00 uur (NB. Soms gaat hier maar eens per 2 uur één trein!) Wandelen doen we natuurlijk ook. Bijvoorbeeld van hier via het vissersdorp St. Luzia naar Tavira en daar met de pont naar het Ilha de (= eiland van) Tavira, 8 á 9 km. Dan langs het strand naar Barril ( tot 1965 een zomerdorp in de duinen voor Tonijnvissers, nu een recreatie plek) en dan door het natuurpark terug naar ‘Pedras del Reï”, waar onze bungalow staat, ca. 8 km. Een prachtwandeling, broodjes en drinken mee; weg om ca. 9.30, terug ca. 14.30 uur. Verder ontmoetten wij hier een bijna tamme jonge vos (die schooit in de schemering in de buurt van het restaurant z’n kostje bij elkaar), kwamen we een wel zeer grote pad tegen, zien we regelmatig de prachtig bevederde Hop en hebben we inmiddels een ‘aangelopen huispoes’ die we gezien haar kleur “Cappuccino” hebben gedoopt. 
Het is hier alweer geruime tijd ruim boven de 20 graden (in de zon bak je weg) dus moet er voldoende Vinho Verde in de koelkast paraat staan(…) ’s Avonds duiken we vaak even op een (komfortabele!) bank in de receptie [prima Wifi!] om op laptop, tablet en/of smartphone het journaal, de (inmiddels afgelopen) tv.serie ‘Klem’, Floortje of ‘Lubach op Zondag’ te bekijken – met oortjes in, zodat niemand er verder last van heeft. Nog drie dagen: op woensdag komen we weer in Rotterdam aan. Vanmiddag smikkelden wij ‘Coquilhas’ (een MUST!)- met een Witte natuurlijk; voor vanavond staat er gegrilde kip op het menu – met een Rode vermoedelijk … Morgen ronden we met Thijs culinair af bij ons favoriete restaurant: ‘Gaivota’ in St. Luzia.
Tot (onzerzijds redelijk bruin-) weerzien!
PS: op 5 april waren we v.a. ca. 15.30 weer thuis in Utrecht