Joop

Sedert 4 september waren we weer als bosbewoners in het Lunterse woud gesitueerd. Eerst nog met fraai nazomerweer. Daar hebben we ook fietsenderwijs van geprofiteerd (langs Otterlo, Oosterbeek, kasteel Doorwerth en veel -bloeiende- hei). Als aankomend-bejaarde-met-OV-abonnement-en-museumjaarkaart zetten we ons twee maandelijks, vrijwel gratis treinkaartje graag in voor tentoonstellings- en museumbezoek. Dit keer zijn we daartoe naar Breda gespoord.  Daar was een beelden expositie van ene Rogier Ruys die wij wel eens wilden besnuffelen.  Leuk! We spraken er ook nog met de beeldenmaker (want hij is beslist géén beeldhouwer..!) zelf. Verder was er in het Breda’s Museum een expositie van Jaap de Vries.  Dat bleek een braaf uitziende middelbare heer die fraai getinte, forse schilderingen maakt op een soort aluminium-doek (hij gebruikt het ’tegenlicht’ wat hierdoor kan worden gecreëerd heel effektvol).  Het geheel heeft echter een continu naargeestige, zelfs wat lugubere sfeer. Beslist boeiend, maar je zult het ons niet op zien hangen.  Zondag nog even naar onze Zonen geweest, ons een maaltijd laten voorschotelen én nog even naar de ‘Ontwikkelingen in Groen’  bij ons toekomstig achterplaatsje gekeken.  Nou, alles slaat er goed aan en groeit er bepaald stevig; duidelijk beter dan hier op de -nu ook nog heel droge- zandgrond.  We hebben er (naar voorbeeld van de Hortus in Utrecht) ook een ‘rotstuin(tje!)’ in aangelegd  Die wordt nu door onze hoogst meegaande knaapjes consequent met de terp “puin tuin” opgezadeld…  Het bezoekje was tevens bedoeld als voorlopig afscheid, want: als jullie naar buiten kijken, dan zie je daar De Herfst..  Bah, wij hebben nog helemaal geen zin om die al onder ogen te zien!! Dus rijden we morgenvroeg met onze luxe Voortsleepwoning de zon maar weer eens een paar weken achterna.  (Gezien de weersvoorspelling van vandaag -10/9: Stop 1. bij Parijs (3 dagen?), stop 2 Frank&Wil (oude kennissen met camping bij la Châtre; 5 dagen?), stop 3 bij Béziers (waar we overwinterden in2006/7; weekje?) … enzoverdermet’tweermee …

In Life- ontmoetingen dus voorlopig: tot later!  Maar op dit Blogje gaan we natuurlijk gewoon, als vanouds ongeveer wekelijks, door …

Hallo Vrolijke Volgertjes van dit uiterst kleinschalige & intieme Blogje.  Eerst maar met de deur in huis vallen, of liever uit huis vallen: Michiel zijn appartement, op de Griftstraat 124 dus,  is verkocht.  Er trekt mogelijk eind deze week al een Nederlandse studente in, die met haar ouders -om zakelijke redenen begrepen wij- tot op heden in Amerika woonde.  Zij hadden gezien het tijdstip waarop dit studiejaar start dus enige haast.  Dat merkten wij heel concreet, want ze namen meteen al de recent aangeschafte stukken meubilair en apparatuur over – dus ’t ‘leeg-verhuizen’ was voor ons een fluitje van een cent!  Hanneke en ik zijn voorlopig weer even teruggeworpen op de Lunterse bossen en zowel Michiel als Kasper zijn vanaf heden actief aan het rondkijken naar andere huisvesting.  Inmiddels zitten wij in Friesland, waar we gisteren een feestje hadden van vier goede kennissen én hun kater Pieter: alle vijf waren  samen 100 jaar.  En dat vierden ze uitgebreid. ( Zo was Hanneke plots te zien én te horen in een Bongo-Tjambeeband)  Michiel was er ook, want hij staat als huisvriend ter plekke bekend als “omke Michiel” en wordt er in die rol onmisbaar geacht…  Vanaf vandaag schuimen wij twee nog een paar dagen de ons vanouds bekende stad Franeker (Harlingen,) en omgeving af.  Wij hebben ons daartoe tijdelijk laten adopteren door oud-collega en goede vriendin K., bij wie we dus nu het hele huis onveilig maken en de koelkast en andere denkbare voorraadruimten geheel leeg-eten…

See you in Lunteren-Oost!

Er zijn diverse nieuwtjes te melden; allereerst natuurlijk dat mijn Gade weer een jaartje aan haar leven heeft toe weten te voegen.  Niet dat zulks veel werk was natuurlijk: het is een kwestie van regelmatig eten, drinken, opgewekt ademhalen en voorzichtig zijn met oversteken…  Zo handelende voltooide zij gisteren haar 62ste levensjaar blijmoedig!  Het voltallige familie-peloton in onze generatie was uitgerukt om het op ons Lunterse terras te vieren (waarbij we ruimhartig met denneappel-lepeltjes werden bestrooid door een hongerige Eekhoorn hoog in onze denneboom!).  Dat moest van ergens in de ochtend tot even na het middaguur, omdat één onzer zwagers op dezelfde dag jarig is – en deze dag de louterende leeftijd van 70 jaar bereikte.  Zodat wij ons, in ons geval op ’t fietsje, vanaf 17.00 uur alweer massaal konden melden in de buurt van Voorthuizen om dat heugelijke feit ook weer uitbundig te vieren.  Daarbij waren ook onze beide zonen genood, speciaal om hen gelegenheid te geven hun moeder met verjaardagszoen te benatten.  Heel attent van ons nu Noordelijkste duo!  Voldaan (en vól…) peddelden wij gisteren dus in de latere avonduren weer huiswaarts. Morgen kunnen jullie ons, ook weer op ’t fietsje,  vinden aan de overkant van de Lek; ergens tussen Elst en Rhenen denk ik zo.  Intussen zijn we zojuist weer gestrikt voor een vrijwilligers klusje te Arnhem op maandag a.s., waarna we ons weer eens naar Utrecht begeven.  Ook daar zijn – naast opspattend groen in zowel de Stempelslaan (ons zonnige ‘plaatsje’ ontwikkeld zich voorspoedig) als de Griftstraat (het terras daar wordt ook snel groener…)- nieuwtjes in de maak.  Doch: daarover wellicht meer een volgende keer!

Zoals jullie eerder hebt kunnen lezen hebben we dit seizoen regelmatig wat tegels verlegd en andere kleine werkzaamheden verricht waarmee we de ‘achtertuin’ op de Stempelslaan 3 langzaamaan willen omtoveren tot het door ons in de nabije toekomst te bezetten “zonnige plaatsje”.  De oase van rust in de directe nabijheid van het Utrechter stadsgewoel.  Daartoe is ook  her en der wat groen geplant, een duivenvrij voederplankje opgehangen, ijzerdraad langs schuttingen en op de schuurwand gespannen en werd er zelfs een rotstuin-hoekje gestapeld.  Intussen nestelden onze knaapjes zich natuurlijk al ter plekke en zij gaven dat prille groen in de hete zomerdagen ook voldoende vaak water.  “Her en der wat groen” mag daarom nu wel “overal al behoorlijk groen” heten.  Op één punt is echter duidelijk sprake van “overkill”  En dat is bij de zonnebloemen … Hanneke had dit voorjaar een tiental gekregen zaadjes op zes plaatsen in de toen nog vrij kale grond gestopt. Resultaat nu: acht polsdikke stammen vol forse bladeren, die even zovele werkelijk king-size zonnebloemen schragen die vanaf ruim drie meter hoogte op ons neerkijken!  Wij voelen ons tussen hun stammen praktisch ondergeschoffeld in een soort ad-hoc-oerwoud.  Gelukkig is e.e.a. maar van tijdelijke aard – een kwestie van laag bij de grond afsnijden in het najaar.  Natuurlijk is al die uitbundigheid, hoewel onbedoeld fors uitgevallen, óók wel weer feestelijk. Dit geldt zeker voor de vele hommels die dit, blijkens hun hardnekkige, veelvuldige en urenlange verblijf in het midden van de bloem, het ultieme zomer banket vinden!   > Klik op de Foto <

… zijn jullie er nog ?!  Heeft iedereen de hittegolf overleefd?  Inmiddels heeft het ook hier (in Lunteren) eindelijk wat vaker geregend en langzaamaan is de temperatuur ook weer meer geschikt om te bewegen.  (Niet dat we bij die temperaturen rond de 30 graden  helemaal niet  hebben bewogen, maar we begrepen onze siësta-onderhoudende Zuid-Europese buren ineens wel weer veel beter, nietwaar?)  Wij hebben ons, naast amechtig puffend lezen in een boekje en soms met de gordijnen dicht in een iets koeler huisje op de bank liggen, nog wel af en toe bezig gehouden met fietsen. Kalm aan rijden door het zonbestoven landschap geeft vaak nèt genoeg luchtverplaatsing om het transpiratievocht af te voeren – tenminste: zoláng je fietst…  Want zodra je van dat voertuig afstapt breekt het zweet je natuurlijk alsnog uit.  We zijn terloops (of beter dus: terfiets) ook nog bij alle voordeuren van (schoon)zussen & zwagers langs geweest. Met wisselend succes, want de eerste twee waren er niet.  De Voorthuizense tak had zich wellicht (en dan zeer terecht!) verdekt opgesteld in schaduwrijk Limburg? Of ze waren natuurlijk ook gewoon ergens op visite of zelfs op ’t eigen fietsje onderweg…  En de Barneveldse tak had juist een kleinkind jarig – iets wat wij in onze, door oververhitting extra geactiveerde, Alzheimer-light status weer even waren vergeten(!)  Een dagje later troffen wij echter de Edese tak in goede conditie aan.  (Het hele zaakje zit ‘Vallei-gespreid’: Voorthuizen, Barneveld, Lunteren, Ede, dus met één fietstochtje “Valleirand” pak je ze allemaal mee.)  Maar goed: op dit moment bereiden wij ons er weer op voor een poosje in Utrecht te toeven.  We graven daarbij vast wat plantjes uit om daarheen te verplaatsen, maar gaan natuurlijk voorál om de 36ste verjaardag van onze jongste (zaterdag a.s.) luister bij te zetten. (Niet te vroeg, want hij komt uit een nachtdienst!)

Dus wie ons na morgen zoekt: richt je weer even op het Midden des Lands.

Is die zomer er -eindelijk: zweten we met z’n allen uit ons ondergoed!  (Wel lekker natuurlijk voor een gluurder van ff in de zestig zoals ondergetekende, maar goed, daar gaat het hier nu niet over…)  Ons boshuisje biedt doorgaans rondom voldoende zware schaduwplekken om het hoofd koel te houden, daarbij geholpen door een koele … ( water, pils, witte: doorhalen wat niet van toepassing is).  Maar nu was het zo broeierig dat ook dit geen oplossing bood: het was er, letterlijk, ook 35 graden in e schaduw.  Broeierig alom ook te onzent derhalve.  Wat je opbreekt is natuurlijk ook de wel zéér beperkte isolatie van zo’n dunwandig, houten huisje: als we ’s nachts alles uitbundig open hadden was het ’s morgens vroeg zo’n 22 graden binnen.  Hielden we vanaf dat moment alles potdicht dan werd het later in de middag tóch ruim 28 graden binnen.  Zweten!  Inmiddels zag mijn Geliefde kans om één kwartier voor het stappen in de bus te Arnhem (voor weer een weekje vakantie-begeleiding met onze ‘doelgroep’) nog gauw even zeiknat te regenen in de eerste, overigens zeer gewenste, bui op een grote parking zonder schuilplaatsen…  Zij zit,  hopelijk opgedroogd intussen, dezer dagen in Noord Holland in of rond De Rijp met een fikse groep mede vakantiegangers.  Ondergetekende zit onderwijl in Utrecht en smeedt plannen om z’n gratis treinkaartje, onder meer met behulp van z’n vouwfietsje, om te zetten in een lange, boeiende & sportieve dag uit.  [Bijvoorbeeld: met de trein (en vouwfietsje) naar Heiloo en dan met ’t fietsje van Egmond aan Zee tot Zandvoort, vandaar via Haarlem -en eventueel een museumpje ofzo- naar station Heemstede-Aerdenhout  en dan weer treinend terug…]  Het lijkt er nu op dat dinsdag of woensdag a.s. daar heel geschikt voor zouden kunnen zijn.  We’ll see!

Bak er in tussen allen het beste van, hé ?!

Vandaag heb ik de hierboven aangekondigde dagtrip gemaakt. Wegens de stevige ZZW-wind (4 á 5 Bf) heb ik ‘m omgedraaid, zodat ik op de fiets vrijwel de hele route ’n leuk windje (schuin)achter had…  Met de trein dus eerst ri. Haarlem en fietsend: Zandvoort, Kennemer Duinen, Zeehoofden IJmuiden (pont over ’t begin van het Noordzeekanaal) en vervolgens achter de duinen langs Beverwijk, Castricum en Egmont-Binnen naar Egmont aan zee ca. 45 km. Daarvandaan naar Alkmaar station gepeddeld (ca. 10 km.) en terug getreind.  Alles in de zon bij een graad of 22.  Práchtdag!!           29 juli

Tja, vrienden, ons landje is ondanks de klimaat veranderingen nog altijd niet direct (sub-)tropisch te noemen. (Opschieten dus met die opwarming!)  Toen wij vorige week met tentje e.d. op de pedalen sprongen was ons een gansche week voorzegd in louter superlatieven: zoiets als NU, zeg maar;  23 tot 26 graden Celsius bij veel zon en grote droogte.  Eén dag slechts was dit ook zo; daarna werd het elke dag zo’n 2 tot 4 graden koeler en op dag vier was zelfs “motregen” plotsklaps ons vooruitzicht.  Als ‘vrije vogel’ ben je natuurlijk proactief: je past je aan.  Dus dwarrelden wij op dag twee vanaf een uurtje of twee in de middag welgemoed in Katwijk aan Zee wat rond over de Boulevard, door de duinen en langs het strand (ons tentje stond daarbij prettig in de luwte van een stevig duin) … En aansluitend besloten we de volgende dag in één keer terug te rijden naar Utrecht, om de motregen in de daaraanvolgende dag vóór te zijn.  Dat bleek prima te doen, want we vertrokken zo rond 11.00 uur – droog ingepakt- en kwamen rond 17.00 aan.  Het bleek zo’n 70 km.; dus vanuit onze woning in Utrecht een dagje of wat met een tentje aan zee (Scheveningen, Wasssenaar, Katwijk, Noordwijk..) is simpel te befietsen.  Één dag heen en één dag terug lang een mooie, auto-luwe route: de “stille” kanten van de Oude Rijn.  In Utrecht bleek die motregen overigens nauwelijks uit te pakken, maar goed: we woonden er in de Griftstraat (wordt donderdag  a.s. weer bezichtigd door een potentiële koper…) en bouwden intussen in de Stempelslaan ons ‘buitenplaatsje’ verder uit.  Door allereerst het opschietend groen flink te begieten en verder met het overschot aan tegels, klinkers e.d. een rotstuin te creëren in een hoek – met een geïntegreerde vlinderboom als hoogste punt.  Michiel zette ons dit keer een maaltijd voor (zie foto).  Gisteren ontvingen wij er Kea uit Friesland, sleepten haar -op verzoek-  langs de Stempelslaan en troonden haar vervolgens mee naar Lunteren, waar wij nu onze wasjes wegwerken, de fietsprullaria weer gesorteerd op zolder deponeren en verder natuurlijk vooral buiten doorbrengen ( waar ons half-wilde  ‘huiskonijntje’, zo zie ik nu, van onder de struikjes mij ernstig aanziet of er nog wat af kan aan smikkelarij…  (Wordt aan gewerkt: we hebben weer wortelloof..)  Tot zover m’n korte schets van de stand van zaken te onzent.  Rest mij nog een groet uit te brengen aan ene Marieke (geboortig: Bouma) van wie ons door K. wordt kond gedaan dat ze dit soort stukjes tegenwoordig wel meeleest: Hai Marieke, Marieke: doe die Tony van je de groeten!

We zijn beiden weer (even..) in Lunteren.  Zij inmiddels krap twee dagen, nog uitpuffend en nawassend van haar week vakantie-begeleiding.  Hij alweer bijna vier dagen, inclusief nawasjes van zijn fietsweek (en voorbereiding op haar thuiskomst !)  Echt opruimen van de kampeerspullen is er echter niet van gekomen, want: morgen gaan we sámen een fietsweek maken.  Er is langdurig mooi weer voorspelt, dus: tentje mee en richting Zee! We zijn van plan om langs de Oude Rijn, met één tussenstop ergens voorbij Alphen, naar Katwijk -Recreatieterrein “de Noordduinen”- te fietsen.  Daar blijven we naar verwachting twee nachten om de tussenliggende dag uitgebreid door de duinen en langs het strand te zwalken (tussen Katwijk en Scheveningen-Noord)  Terug denken we door het ‘natte hart’ te gaan: via Vinkenveen naar ’t Oosten (daar ergens een tussenstop) en aansluitend verder langs de Angstel en de Vecht weer meer naar Zuid.  Dit weekeinde zijn onze knaapjes nog vrolijk langs geweest.  Het was gevierenlijk heerlijk toeven op ons bos-overschaduwde terras…  Nu zijn we echter alweer aan het verzamelen en fietsjes opladen.  Want: het is niet altijd zo strak-blauw in ons Kikkerlandje. Dus: profiteren Lena (om een oeroude quote van Sonneveld aan te halen)  En: een mens moet toch wat In Beweging Blijven, nietwaar? Dat geldt zeker ook voor de jeugdig bejaarden die jullie met dit stukje weer ff lastig vielen…

Hallo brave mee-bloggertjes: de komende week heeft jullie Lunterse Duo een LATweek.  Want Hanneke is zojuist naar Maarssen getreind, om daar met een aanzienlijk aantal vrolijke vakantiegangers-met-hier-en-daar-een-beperking in een dikke bus te stappen naar Ermelo.  Zij maakt daarna de streek ten zuiden van Harderwijk voor de komende week schier onbegaanbaar…  Ondergetekende intussen bracht deze dag wandelend door met een groepje meelopers rond Barneveld en De Glind.  Aangezien de weerjongens en -meisjes een heel aardige week buiten voorspellen spring ik per morgenvroeg op de fiets voor een klein-kampeer-vijfdaagse per peddelmachine.  Mijn ‘programma’ kan nog alle kanten op, maar ik begin met een dagtochtje van hier naar Azewijn bij ’s Heerenberg.  Daar ligt een mini-camping in een Hollandse Wijngaard – een mooie plek om eens even te bekijken, of zelfs te proeven …  Tot donderdagavond zijn wij dus beiden ff absent; daarna zijn jullie weer van harte welkom!!

We zijn nu alweer een week ‘vaste’ bewoners van de Griftstraat 124, Utrecht.  Met de eindelijk doorgezette zomer een prima uitvalsbasis om de omgeving verder ‘af te grazen’.   Zo hebben we geplant, gewied, bewaterd en zelfs een duif-proof vogelvoeder plankje opgehangen op de Stempelslaan: ons toekomstige ‘plaatsje’ daar begint al heel aardig contour te krijgen. (Zelfs een parasol ontbreekt niet)  Inmiddels is Kasper weer terug uit Spanje en hebben we er samen gegeten.  Het buurtje ziet er lommerrijk uit: veel groen en zwaar bebladerde bomen rondom.  Qua verkeer heel rustig, terwijl zich lekker nabij (de meeste op loopafstand) een keur van winkels bevind, waaronder vier concurreerde Supermarkten.  Lijkt een heel goed plekje om t.z.t. meer definitief in te burgeren als Utrechtenaren.  (We zagen ook al diverse mogelijkheden om hier als vrijwilliger aan de slag te gaan)  Eergisteren had ik een enrgie-flow en ben in een vlaag van verstandsverbijstering, slingerend langs diverse riviertjes (de Vecht, de Angstel, de Holendrecht en de Amstel) maar naar Amsterdam gefietst en na enig rondkijken weer terug vanuit Diemen/Driemond bijna geheel langs het Amsterdam-Rijnkanaal (doorscheurend met de wind achter).  Al met al zo’n 85 km. – op de vouwfiets !  [‘k Ben nu weer uitgeraasd dus en braaf als vanouds]  Samen ontdekten we de Botanische Tuinen bij de Bilt (ooit de Hortus van de Universiteit van Utrecht)  Fantastisch! , een fabelachtig mooi -over een voormalig Fort ‘gedrapeerd’- landschap, zeer dicht beplant met duizenden planten van “all over the World”.  Prachtige wandelpaden en trappartijen tussen rotstuinen, waterpartijen, wildbloeistroken, thematuinen en (Sub-)Tropische kassen.  De laatste mét een vlinderkas, waarin vlinders zo groot als vogels om je hoofd dwarrelen (en zich gemakkelijk lieten fotograferen.    Je weet: op de foto klikken = vergroten … Een aanrader die Tuinen! (Voor museum jaarkaart houders: ’t valt daar onder)  We blijven nog even wat langer hier, tot ook Michiel van vakantie is teruggekeerd (vr., za. of zo.) en trekken ons daarna vermoedelijk weer terug in de bossen.  In elk geval tot Hanneke’s eerste vrijwilligersreis zich -volgende week zaterdag- weer aandient …