Ook “goeiendag” (de vertaling van bovenstaande Portugese titel/groet). We zijn nu alweer een dag of wat hier. En we hebben daarin onder andere flinke wandelingen en fietstochten gemaakt, strand bezocht, bloemen, bouwwijzen en Portugezen die-menen-dat-het-nu-winter-is bewonderd. Verder hebben we, naast het Thijs vervelen natuurlijk, een onvoorstelbaar fatterige VVV-ambtenaar van ál z’n info-materiaal ontdaan (op oer-Hollandse wijze: dus gratis!). Voorts zitten, liggen, fietsen en lopen we dágelijks in de zon, standaard bij een opgewekt kwikgehalte van nèt nog even boven de 200 C… Onderweg aten we al snel van klandestien geplukte, doch goedgerijpte sinaasappels langs de route. En we eten –last but not least- natuurlijk ook uitbundige hoeveelheden dooie visjes op diverse terrassen, overgoten met bijpassende regiowijntjes…
Bij wijze van uitzondering zetten we de dooie visjes-traditie zojuist zelfs voort in ons eigen huisje en consumeerden daarbij -de stank negerend- flinke borden vol grote garnalen (uiteraard in knoflook gebakken en mét salade en een knoflook-uien-kwark-suasje)… Portugees detail: een aangewaaide rode Poes heeft lekker meegesmikkeld! Nu is het verder een kwestie van uitbuiken, met uitzicht op de olijven natuurlijk. [U merkt: de liefde van deze man gaat nog altijd door de ….]
Ja, ja, jezelf extra vroeg pensioneren: dat is een hard gelag…!