Zoals oprechte -ook stokoude maar nog niet geheel opgebrande- werklozen vanzelfsprekend voortdurend betaamd, dachten wij: wat zullen we nu weer eens ondernemen ? En dus sprongen we gisteren, toen de eerder forse regen alweer tot een vage miezer was verstorven, met flinke bagagetassen op ons beider fietsen – en karden recht door bos en dorp naar Utrecht. Naar ons Hoofdverblijf dus, zoals insiders heel wel weten.. (Voor alle anderen; de volgorde is: 1. Hoofdverblijf – woning te Utrecht; 2. Recreatieverblijf A – Chalet te Lunteren; 3. Recreatieverblijf B – Boot vanuit Terherne; 4. Recreatieverblijf C – Caravan[netje] vanuit Barneveld. Voorts zijn er natuurlijk nog mogelijkheden per eigen [‘ bestel’]auto of andermans trein, vliegtuig e.d om er met of zonder fietsjes en/of tent eens op uit te trekken. Aan recreeren derhalve geen gebrek. En: al met al kom je nog eens ergens…)
Nu dus gewoon naar Huis gepeddeld, alwaar onze oudste reeds een versgemalen kop koffie in de pot had staan geuren. Vanmorgen woonden we de life radiouitzending van “Spijkers met Koppen” in cafe Florin opnieuw bij. Een tamelijk hilarische aflevering deze keer met bovendien een uitstekend, krachtig omhoog gestappeld, bord brood er tussendoor. Morgen is het weer weer droog, zo melden Erwinnen en Pieten ons, dus een fietstocht van zo’n 70 km. door het natte oosten van Neerlands Centraalste Stad staat reeds gepland voor ondergetekende. Zijn Gade heeft dierzelfder tijd een voorbereidende bijeenkomst met toekomstige vakantiebegeleid(st)ers – en Zoonlief wikt en weegt nog of zijn aars 70 km. fietszadel verdraagt, of andersom. [De andere zoon heeft zich als vanouds strategisch onzichtbaar gemaakt in Tilburg…] Maandag dus maar weer eens terug gepeddeld naar het Eikenwoud op de Berg? Dat hangt van het dan te geven antwoord af – op de vraag voor het eerste vraagteken uit dit stukje…
Trouwens, dinsdagmiddag moet ik weer in Utrecht zijn voor vrijwilligersw**rk. Wat ik al zei: zo kom je nog eens ergens.