UitgeZomerd. Het moge duidelijk zijn: we zijn teruggekeerd in de herfstige bossen aan de Veluwerand. Op de foto zie je dat het allereerste dat bij thuiskomst gedaan moet worden het creëren van een redelijk begaanbaar pad naar de voordeur is. 
Dat gekrab gaat nog wel even door ook, want nu hebben we niet meer te maken met het (ruim 3 cm. dikke) naaldentapijt (dat is in vier keer met de krui afgevoerd), nu zijn het de ruimhartig opgestrooide bladeren die een nieuwe vloerbedekking vormen. Door ervaring wijzer geworden doen we hier voorlopig nog weinig aan (staat ook wel aardig intussen): als het ff wat gaat waaien is driekwart er volgende week wel af. En dan is een meer succesvolle aanpak te verwachten. Inmiddels is de caravan weer gestald en hebben we ook de wandelspieren weer gewekt. [Alvórens ons weer in de Wandelpool-dagafstanden te storten moet er nog wel even vaker voorgelopen worden vrezen wij…] De ganse week was er sprake van heel veel wasgoed én het omwisselen van zomer- en winterkleding en schoeisel in onze kasten en zolderdozen. Vandaag gaan we ons kroost weer eens life belagen en dan vannacht ook nog de klok een uur terug: ja, we zijn duidelijk UitgeZomerd. Niet getreurd. We storten ons evenzovrolijk maar weer dit aanmerkelijk frissere seizoen in. En jullie kunnen weer aanwaaien natuurlijk (want dat geldt niet alleen voor het blad…) Oh ja: we kregen gisteren plots een telefoontje van een collega van mij, nog uit Doetinchem (dus van 35 jaar geleden), ook die komt binnenkort langs waaien. Kunnen jullie niet achterblijven!