Eerst die harde windvlagen overleefd (hier in ’t park is overigens niets kapot gewaaid of onder een omvallende boom gekomen) en sedertdien water, water en nog eens water. Lekkere eerste weken thuis dus. Eigenlijk wilden wij weer lekker opstarten met onze winter-wandelgewoonten, maar dat is nog maar twee keer gelukt. Enigszins dan, want we hebben ’t daarbij over staptochtjes van een km. of 15, 16 – en dat moet voor Wandelpooldoeleinden weer vlot naar 20 á 25 km. natuurlijk. Zelf heb ik daar voor jan., febr. en begin maart weer een aantal eigen tochten laten inboeken, net als elk jaar. Misschien lukt het morgen om voor 15.oo uur (dan schijnt ’t weer nattiger te worden) weer even een km. of 18 achter de zolen te laten: we denken eraan daartoe wat klompenpaden rond Ederveen en Renswoude aan elkaar te plakken. Enfin, dat zien we morgen wel. Intussen zijn we weer geheel ingeburgerd hier; de caravan is daarbij nog even op de brug geweest, want op de terugweg bleek de kachel er ineens mee op te houden. Gaf verder niet, want we hebben als noodvoorziening, nog uit ons vorige sleurhutje, ook nog een elektrisch kacheltje mee. Een koker-insect bleek zich, naar eigen inzicht behaaglijk, te hebben genesteld in de gasopening van de kachel. Brand nu weer als een tierelier! [Hoewel we ‘m praktisch gezien hooguit vijf keer per jaar een uurtje of wat zachtjes aan hebben. Want doorgaans zoeken we mooi weer op en op killere avonden is de vloerverwarming meestal al voldoende om in die paar kubieke meter een temperatuur van rond 20 graden te handhaven.] 
Langzaamaan dwarrelt het laatste prachtige herfstblad omlaag. Na de stormen zit er nu hooguit nog maar een kwart aan. Volop paddenstoelen nog wel en, lekkerder nog: volop smikkelbare kastanjes. Tot ruim rond Utrecht heeft Michiel inmiddels zo’n 10 mogelijk interessante koopwoningen bekeken. Bij de twee ‘voorlopige koplopers’ zijn we beiden met hem mee geweest. De keuze is echter nog niet gemaakt, want er wordt heel wat aangeboden en daar zit er elke week wel weer één bij die het bezichtigen waard lijkt. Maar door al dat neuzen wordt het hem wel steeds duidelijker wat zijn hoe zijn ‘ideale’ woning er uit zou moeten zien. Te verwachten valt dus dat er t.g.t. opnieuw zal worden geklust en verhuisd. Ter voorbereiding daarop hebben we hem voor zijn verjaardag, als onderdeel van zijn cadeau, alvast een aantal klusbonnen gegeven. Elk goed voor twee Pa&Ma-uren…