Dankzij een plots opdoemend oostelijk windje kozen we er vandaag voor vanaf Zwolle binnenstad toch weer naar de IJssel terug te keren. Die dan vervolgens geheel af te varen en voorts via de Ketelbrug naar Urk door te tuffen. Dat daar de nodige vis verkeert behoeft geen betoog: wij wierpen ons er onmiddelijk op – bij wijze van lunch. Dat e.e.a sterk is ingebed in een ‘bevindelijk’ levenssausje wordt duidelijk aan de nodige uiterst oubollig berokte en ronduit èngbeknotte dames (zou ‘zelfbeknotting’ ook niet zondig genoemd kunnen worden?) die hier nog altijd blijken rond te dalven. Menigeen trekt daarbij ten overvloede ook nog een dusdanig drooggekookt pruimenmondje dat van het losraken mijner vooroordelen vooralsnog geen sprake kan zijn.
Gelukkig hoef ik die dames niet te proeven… en de vis was heerlijk ! Morgen vermoedelijk via Staveren weer op alâlde Fryske Grûn…