Ach, kijk nu toch: het vorige bericht is alweer van 14 dagen geleden (..!) Bovenstaand Fries’ spreekwoord geeft het dus heel juist weer: de tijd doet niet aan pauzeren! Welnu, wat vraten wij zoal uit deze veertien dagen? Weinig spectaculairs, zo vrees ik, want twee van die half-bejaarden die her en der nog wat omklussen beleven natuurlijk geen moer… Alleen dingen zoals: met z’n vieren eten bij Michiel (zo 6), naar Lunteren (met nog wat verhuisdozen, di 8 ) en vandaar met alle zussen&zwagers naar ‘Wunderlands Kalkar’ (wo 9 -do 10) 
Daar hadden we een voordelig 2-daags uitje gescoord, waarbij op 10 april ook werd herdacht dat Pa Koudijs ( in 2004, alweer bijna 10 jaar geleden, overleden) 100 jaar geleden werd geboren (Beide getallen laten opnieuw zien: de tiid hâlt gjin ...) Op vr. 11 tuften wij -met de nodige, bijna laatste spulletjes- weer naar Utrecht … om de dag daarna nóg eens heen-en-weer te gaan: laptop oplader vergeten (shit!). Zo langzamerhand is ‘Úterègg’ nu wel ons nieuwe nest: Lunteren oogt meer en meer als een vakantiehuisje … wat het altijd al bedoelde te zijn, natuurlijk. 
Op zondag de 13de prikten Kasper en Michiel weer bij ons een vorkje mee en op ma 14 wandelden wij een stukje van een LA-route, van Woerden naar IJsselstein in ons geval (ca. 20 km.) Die dinsdag werd er geverfd en geklust en op de 16de ‘deden’ we een middagje Hortus Botanicus. Dat zal de laatste keer niet zijn dit seizoen: deze spectaculaire tuin, die prachtig is gesitueerd ‘op’ één van de forten die Utrecht omringen (ooit de ‘Hollandse Waterlinie’) was nu alweer prachtig, maar wordt ongetwijfeld nóg mooier. Onze Museum-Jaarkaart verschaft gratis toegang – dus met ’t fietsje erheen, boekje en sapje mee en je hebt geheid een zintuigen strelende middag. Intussen groeit en bloeit hier alles als kool. Niet alleen in ons zich-snel-met-meer-groen-vullende plaatsje, maar ook rondom: wij ontwaarden al vers-nieuwsgierige koolmeesjes, die nog worden bijgevoederd. Voorts schalks ogende, bruingeel gestreepte eendjes onder de fontein en ook de duiven in de boom voor ons huis zijn nu uit het ei. Binnen zit er plots een ‘design’ radiator plankje in de hal, maar moeten vele deuren en kozijnen nog geschilderd… (Ik vind iets in elkaar klussen leuker dan dom verfwerk, zodoende) Hanneke hing de laatste dagen nog gauw her en der wat eieren in takken (binnen én buiten!) en nu zitten we alweer klaar voor de oude heer Drees – hoewel die zich, naar verluidt, over twee maanden op de gezamenlijke bankrekening pas echt zal melden… Die verjaardag dus. Op de ‘derde Paasdag’ officieel. Voor zover wij nu weten echter, melden zich zowel op Paasmaandag als op de dag zelve wel enkele familieleden/ bekenden. We zien wel: allen zijn welkom (en ’t weer lijkt, mogelijk op een enkel buitje na, heel aangenaam – 18/19 graden bij de Weermannen is hier op de achterplaats al heel gauw ruim boven de 20 graden..!)