Ach ja, jongelui (NB: de hooguit 21-en-een-halve lezer van dit familie- en vriendenblogje is gemiddeld zo’n 60+ , dus “jongelui” is minimaal licht ironisch…): het 65 jaar worden van ondergetekende, de familie enz. ontvangen en dergelijke is weer achter de rug. En zelfs de ‘Koningsnacht’ hebben we weer achter ons. [In Utrecht en omstreken begint de Koningsdag al op de avond ervóór; wij dwarrelden dus als nieuwe Domstedelingen in die voor-avond al door de Binnenstad…] Op het fotootje zien jullie een paar versierde en uitgelichte bootjes ter viering van de Koningsnacht op de Oude Rijn in Harmelen – gezien vanaf Michiel zijn terras! 
Gisteren kregen wij plots oude buurtgenoten uit Friesland op bezoek en daarna haalden we voor Kasper wat meubilair uit de IKEA. Sindsdien zitten we in Lunteren. Na morgen nog even in oude vrienden uit Elahuizen te hebben geknepen hopen we van hieruit op woensdag a.s naar Olsberg, Duitsland te rijden. Want daar hebben we een driedaags arrangementje geboekt om onze 47 jaar ‘verkering’ te vieren! ( Donderdag 1 mei is de dag) Hoewel we in die enorme spanne tijds -zoals zovele geliefden- elk de ander óók wel eens (of zelfs: dikwijls..) achter het behang hadden willen plakken, blijken we het toch meer dan 17.000 dagen met elkaar te hebben uitgehouden. En dat dan doorgaans ook in ronduit blijmoedig-enthousiaste staat. Onvolstelbaar. En toch een feit. Vieren dus. Wij doen dat in onze persoonlijke stijl: een paar wandelingen in een wonderschoon landschap afsluiten met een exquise maal in een rondom comfortabel verblijf…
[We denken na terugkomst nog even in Lunteren te blijven; hoe lang is op dit moment nog onzeker… Tot later dus]