Afdalen onder het Domplein bleek een geweldige ervaring. Eerst krijg je een video-film te zien die de geschiedenis van Utrecht over tweeduizend jaar (in acht minuten!) beeldend schetst. Daaraanvolgend is er enige ander uitleg via plattegronden, een voorbeeld van een archeologische locatie én enkele ter plekke opgegraven voorwerpen. Dan voert een gids je mee en daal je af tot zo’n acht meter onder het huidige Domplein. Daar bevind zich het straatniveau uit de Romeinse tijd! Je krijgt elk een bovenmaatse zaklamp mee met een oortje eraan, waarmee je eigener beweging door zwak-verlichte gangen kunt dwalen en het nodige oudheidkundige materiaal kunt uitlichten. Op veel strategische plaatsen is ook een sensor geplaatst: als je lichtbundel die aanraakt dan krijg je een directe toelichting op wat je ziet via je oortje. Een prima systeem; het geeft je de gelegenheid in eigen tempo en naar eigen interesse te verkennen. Halverwege barst in beeld (geprojecteerd op eerder deels verborgen metalen schermen) en stevig geluid een video animatie los van het instorten van het middenschip van de Domkerk in 1664. Al met al een prettig indrukwekkende en goed begeleide excursie van ruim een uur. Een aanrader! [Elk uur start een groep van ca. 20 mensen. Wel eerst boeken -via de Domunder Website- want men zit meestal al een dag van tevoren vol! Hoewel … nu is ’t natuurlijk geen vakantietijd meer.] Verder is hier in Utrecht gewoon altijd veel meer te doen dan een mens aan kan: in de zg. “Uitloper” staan wekelijks doorgaans wel 100 uitgaans mogelijkheden opgesomd (…) Sommige dingen vrágen natuurlijk om een deelname. Eén daarvan was, wat ons betrof, het “Slotconcert voor dit seizoen” op het carillon in de Domtoren. Deze concerten vinden in de zomerperiode plaats elke maandagavond van 20.00 tot 21.00 uur. Zo ook op 25 aug. j.l. Alleen was er nu ook een piano met versterking de toren ingetakeld. Er werden vervolgens 17 nummers van ABBA (die 40 jaar geleden alweer ’t song-festival wonnen) over de stad uitgestort, bewerkt voor carillon & piano(!) Wij stonden een groot deel van dit concert, na eerst op een lekker terrasje achter een wijntje te hebben geluisterd, op het Domplein. 
Dat gaf een geheel eigen sfeer: met tientallen kleine groepen mensen in een lichte motregen omhoog te kijken en de klanken vol over-, om en dóór je heen te laten rollen. Allemaal onder paraplu’s en allen ook nog eens spiegelbeeldig weerkaatst op het natte plein – evenals natuurlijk de straat verlichting. Wij vonder het heel lekker: ook het terugkuieren naar huis – door vage nattigheid onder je pluutje – bleef ronduit aangenaam. Verder zijn we druk bezig met allerhande vrijwilligers zaakjes. Ik noem twee dingen: Hanneke zet zich sinds kort in als escort service – zij laat met enige regelmaat de hond van een fysiek gehandicapte dame uit (een inval-klusje voor enkele weken). En ondergetekende maakt a.s. maandag deel uit van een bijeenkomst die georganiseerd wordt door de VVVE (vereniging voor vrijwillige euthanasie) ter gelegenheid van het feit dat het invullen van een z.g. ‘Wilsbeschikking’ voortaan ook on-line kan worden beoefend.
Als afsluiter voor dit bericht een behartenswaardige opmerking die ik in een boek van Esther Verhoef las: “Denken moet je aan een paard overlaten – die heeft een grotere kop dan jij!” [Maar of een grotere kop nou altijd een voordeel is …] Tot later maar weer!