De vakantie periode ebt weg, dat is ook hier te merken. Zo liep Hanneke alweer tegen een nieuw klusje aan: zij ging, op dringend verzoek, bij een oudere dame -die niet meer op de keukentrap durft- een forse prikstruik te lijf met snoeischaar en zaag. Ik ben inmiddels, tijdens het Utrechtse “UIT-weekend” hevig aan het reclamemaken geweest, 50 km. adresjes befietst, voor het clubje waar ik me heb aangesloten (zie www.kortvreemdproza.nl ) We zijn verder nog een dagje in Lunteren geweest om ons autootje een flinke beurt laten geven bij de vertrouwde garage. ’t Was mooi weer, dus we zijn ook ff langs een zus en zwager gefietst en brachten de middag daarna heel prettig door bij onze goede vrienden J&L … Op een wel zeer vertrouwd plekje – precies: twee huisjes eerder – Acacia 19! Met de knaapjes aten we zondag j.l. lekker buiten op de plaats. Daar zijn, zoals de meesten van jullie weten, inmiddels zowel wijnstokken als een vijgenboom. Daarom slaat de volgende tekst uit de “Delftse Bijbel” van 1477 (!) volgens ons duidelijk op ons plaatsje: “Ende een yeghelijc man sal sitten onder sijnen wijngaert. Ende onder sijnen vijchboem. ende nyemant en sal sijn die hem veruaren sal” (Micha 4 vs. 4) Vrij vertaald: “Een ieder zal zitten onder zijn wijnrank en zijn vijgenboom en allen laten hen in vrede”
Toch draagt juist die vijgenboom niet zo bij aan onze innerlijke vrede: hij laat sedert een paar dagen grote gele bladeren vallen en wrijft ons zo met de neus op het naderen van de herfst: 
Dus krijgen wij nu weer onze jaarlijkse “wij-laten-ons-nog-lang-niet-uit-de-zomer-pesten”-kriebels! We gaan er daarom maandag weer vandoor. Op naar het zuiden! In beschaafde rukjes natuurlijk, wij reizen bij voorkeur kalmpjes. Ons voorlopige idee is: van hier via de caravanstalling in Barneveld eerst naar Grubbenvorst (bij Venlo) Daar kunnen we de canal digital-card initialiseren en wat onderweg voorraad inkopen. Dan bijvoorbeeld door naar Karlsruhe (ca. 400 km.) Daar een dagje of twee, drie blijven – stadje kijken en even door midden Duitsland fietsen of struinen. (Naar verwachting is het daar nog ruim boven de 20 graden volgende week) Dan door naar een, ons bekende en heel mooi gelegen, camping op slechts zeven bos wandel kilometers van Innsbrück-centrum. En nog lekker dicht nabij de ‘Brennerpas’-route, want we gaan zo natuurlijk over Italië. Dit is ook weer zo’n 400 km. rit. Zolang het weer het toelaat (de voorspelling is nu: ca. 22 graden, maar het is nog ver weg in de tijd en in de bergen kan het weer verraderlijk snel wisselen) blijven we dan een tijdje in Oostenrijk en reizen daarna door naar de zuidpunt van het Gardameer. Een rit van zo’n 250 km. Vanaf daar loopt de temperatuur doorgaans van half september tot eind oktober langzaam af van boven de 25 graden tot zo’n 18 graden tegen de tijd dat we aan teruggaan denken. Het is langs de Middellandse zee bovendien praktisch altijd droog. En gewoon meer dan prachtig natuurlijk. We hebben er – als altijd om deze tijd– nu alweer volop zin in!