Het was fijn weer op Hanneke’s 65ste verjaardag (20 aug.). Dus ook lekker buiten gezeten. Vanaf een uur of twee in de middag druppelden de feliciteerders binnen. (K. was er al eerder: zij logeerde bij ons) Onze eveneens jarige zwager uit Voorthuizen (73) bracht ter geruststelling enige attributen voor de toekomst mee – zoals een (vrolijk versierd) looprekje, een invaliden parkeer bord en een groot stop bord bedoeld voor allen die de zozeer verdiende rust van zeer gepensioneerden dreigen te verstoren. [NB: dit soort spullen rouleert door de familie, van oud naar ‘jong’] Bij de gulle giften hoorde ook: 
de titel van dit bericht dus. Het was als vanouds een genoeglijk bijkletsen. Men sloeg rond zessen de gul-aangeleverde Vietnamese maaltijd achterover, nam nog een glas en een iegelijk toog, wat verderop in de avond, weer op huis aan. [Wij sloegen nog wel voor een dag of drie “Vietnamees” in de diepvries op]. Op de woensdag daarna treinden wij naar Breda om een groot quilt-festifal te bezoeken waarbij ook nieuw werk van “onze” Loes te zien was. We neusden uitgebreid rond en aten daarna genoeglijk met hen beiden aan het centrale plein. Vrijdag j.l. haalden wij onze ‘nieuwe’ auto op (!) en inmiddels logeerden onze twee ‘geadopteerde kleinkinderen’ – na ruim vijf weken vakantie elders, weer hun twee nachtjes hier. De tussenliggende zaterdag brachten we grotendeels door aan de Maarsseveense Plas. Dankzij de zwoele wind was het er goed toeven, ook tussen het zwemmen en dollen door. En zo dreutelen we de nazomer in – net als jullie.