Het is zoals de Friese zegswijze weergeeft: Oeral Thús, mar Thús it bêste! (“Overal thuis, maar thuis toch het meest!”) We zijn dus weer beland in ons eigen “stadsje – Uterèg” en genieten weer van alleen al een slaapkamer die groter is dan ons hele huis – de afgelopen vijf weken. In die weken legden we een kleine 3500 kilometers af. We betaalden 15 keer tol, van een luttele € 1,60 tot € 36.10. En we tankten 12 keer, al was het alleen maar om nooit de kans te lopen ‘leeg’ te rijden. En natuurlijk omdat door heuvelig landschap rijden met een 1100 kg. zware woning er achter al gauw leidt tot 1 liter op 7,8 km. Ons nieuwe autootje blijkt overigens uitstekend uit de ‘voeten’ te kunnen met dit ‘verzwaard rijden’: meer dan 90 % kan ‘ie de boel aan in z’n zes, het omschakelen naar 5 en terug naar 6 doet de automaat uitstekend (tussen 2200 en 3000 toeren blijvend). Slechts een keer of vier werd naar 4 terug geschakeld – en we hadden ‘m constant op de cruisecontrol, doorgaans op 110 km/u. Het hele zaakje rijdt als een treintje op die snelheid (tenminste zonder harde zijwind) en in België en Frankrijk is dat ook -behoudens steile afdalingen dan- toegestaan. Ook even handmatig terug naar 5 of 4 om op hellingen met de motor af te remmen bleek een fluitje van een cent. Kortom ik was heel snel aan deze auto en aan de automaat gewend en constateerde dat het wel uiterst comfortabel rijdt als je vrijwel uitsluitend nog maar hoeft te sturen. Totaal niet vermoeiend ook. Van onze 36 overnachtingen elders waren de laatste twee in Bemelen, Limburg: we schurkten daar aan tegen zus & zwager uit Voorthuizen die er sinds jaar en dag een stacaravan met enorme voorruimte als buitenhuisje benutten. Het bleek er vrij regenachtig ( hadden de weer-jongens ons ook voorzegd ) maar het was wel lang genoeg droog voor een wandeling rond de ‘Bemeler Berg’ én voor Hanneke om zich bezig te verliezen in haar ultieme hobby: het rapen van noten, tamme kastanjes en zo meer. 
Ze kwam met 11,2 kg. walnoten thuis en ook nog een hele emmer met kastanjes. Het heeft dus voor niemand nog zin om naar Zuid-Limburg te gaan: dat is leeg. ( Wel kun je natuurlijk komen kraken op nummer 132 …) Ons vakantieverblijf staat sinds vanmiddag weer op stal, vermoedelijk tot voorjaar 2017. Nu even wennen aan 10 graden in plaats van 20, maar dat gaat snel, zo blijkt: heb alweer lekker gefietst, diverse winterkleren weer in de kast (en zomerspul op zolde), kortom: het gewone leven komt zomaar weer op gang.