Tussen ons vorig bericht en dit zitten maar liefst 13 dagen. Voor veelpraters met schrijversdiaree, zoals ondergetekende, is dat een lange tijd zwijgen. Hoe dat zo komt? Vooral door overheersend péstweer. Waarin lekker lopen, een dwaas uitje en daar veelal bijhorende onverwachte ontmoetingen en/of gebeurtenissen uitblijven. Vooral dus boeken lezen, een sudokootje doen, een mooie maaltijd kreëeren en dat soort dingen … Behaaglijk, dat wel, maar te weinig interessant vaak om er kond’ van te doen. Ik vrees dus dat ook bij u als lezertje enige meligheid tussen het lezen van dit non-bericht onvermijdelijk is. Doe als wij, zou ik zeggen: sla je er door heen!
Hanneke had als ‘kraamhoudster/vrijwilliger’ tijdens een Kerstmarkt op de 15de nog wel verrassend veel publiek, maar het weer was te vies om er met onze logeetjes (de meiden, waarvan één grieperig) langs te gaan. Tot 2018 hoeft ze na afgelopen maandag nu niet meer te ‘werken’ -een hele troost (gniffel) En dinsdag j.l. konden we eindelijk weer eens een dagje wandelen: we gingen vanuit Woerden langs ‘de Limes’ (zoek dat maar op) terug naar huis. 
Slechts 16 km., OK, maar we moesten om 18.45 uur in het voormalig Politiebureau aan het Ledig Erf zijn voor de film “Vele Hemels boven de Zevende”. Een fraai gemaakte maar nogal deprimerende rolprent. Na-borrelend in een zeer bruin cafeetje besloten we binnenkort ook Humphreys weer eens met een bezoek te vereren – ook regelmatig uitgaan maakt deze duistere dagen o.i. wat smeuïger. Met het uitwisselen van Jaarwisselingsgroeten kwamen er hier geheel onverwacht ook enkele flessen alcoholica mee: twee wijn uit islamitische hoek(!) en een belegen Port uit Portugal… Terwijl de eerste deelnemers voor m’n eerste Wandelpool-wandeling dit jaar weer binnen stromen (met z’n 14en 25 km. vanuit Culemborg) plannen wij ‘Vincent Bijlo’ voor de 29ste.
En intussen is het vandaag alweer de kortste dag. Dus u voelt wel: we kómen er wel doorheen. Óp naar nieuw licht! Zolang je de Jingle Bells maar consequent UIT zet …