Op 1 mei j.l. was het 51 jaar geleden dat ene Jopie Bruins, toen een vlassig besikte nèt 18 jarige adolescent en Hanneke Koudijs, toen een fris ontluikende, bijna 16 jaar oude bakkersdochter uit Lunteren, het Schaffelaarse Bos inslopen om -zonder entree kaartje- het Koninginnedag Vuurwerk op ”de Koewei” te aanschouwen. Naast dat vuurwerk aanschouwden beiden vooral elkaar, knepen eens hand en … er werd gezoend! Enkele jaren later werd er zelfs getrouwd, waarbij ook toen al sprake was van Wettelijk Voorgeschreven levenslange beloften. Een jaar of, toch wel …tig later, waren we écht volwassen geworden en onderkenden we dus dat levenslang vooruitbeloven zuivere kletskoek is: wij hadden dus “Ja” gezegd tegen onhaalbare voorwaarden. We besloten toen –fuck de ambtenarij- elkaar jáárlijks gewoon opnieuw het JAwoord te geven. (Of niét, natuurlijk…) Déze 1 mei boekten we een kamer in het Suydersee Hotel, midden in het historierijke stadje Enkhuizen, we bestelden daar, later in de avond, een mooie maaltijd in een prettig ogend Eethuis, keken elkaar daarbij weer eens diep in de ogen: en tekenden weer een jaartje bij! (letterlijk: op een servetje) 
Samen dus weer een jaar voor de boeg. Kennelijk hadden we Hemelse goedkeuring ook, want meteen hierna ging het weer er met sprongen op vooruit en zette de Lente -eindelijk- krachtig door. Afgelopen woensdag reed ik met de fietsclub rond, wegens een vakantietrip van onze vaste voorman, en dat werd een heerlijke dag en idem tocht. (Niet zo ver, een km. of 45, dus we waren rond 14.00 uur weer thuis) De boot is intussen meer en meer naar m’n hand gezet (veel kleine klusjes door mij en een gezelliger aankleding door Hanneke). 
Gisteren voeren we er met Kasper voor het eerst een dagje mee rond – op de Loosdrechtse Plassen. Een vurrukkullukku dag. Dat we daarbij onze vlaggenstok (met vlag) verloren vermocht de pret niet te drukken, maar als je binnenkort ter plekke gaat spelevaren of zwemmen: kijk ff voor ons rond (!) Vandaag fietsten we eens langs voor ons nu al nostalgische plekken in Utrecht: ’t Griftpark en het voormalig appartement van Michiel, de Stempelslaan en het winkelcentrum in Kanaleneiland … En hebben we daarna weer eens (her)ontdekt wat een lekker tuintje we eigenlijk hebben!
Kortom -tot nog toe- alles Kits te Onzent.