We hadden kort geleden al geconstateerd dat de buxus in de pot bij onze voordeur ernstig was aangetast door de hier nu wijd verspreide (en paniek-zaaiende ‘buxus-mot’. Nu bleek ook de buxus die geheel solo, maar ook heel ‘centraal’, in onze achtertuin staat helaas terminaal … Hele hagen en voortuinen rondom ons kun je gevoeglijk afschrijven; bestrijdingsmiddelen en -methoden lijken nauwelijks effect te hebben. De meeste buxus eigenaren geven het dus maar op voorhand op “…en gaan over tot de orde van de dag” (om een veelgebruikte Tweede Kamer-quote te bezigen). Zo ook wij. ‘R I P’ dus maar (en over op een andere groenblijver) 
Wat viel er verder voor? Minder dramatische zaken gelukkig: Hanneke ‘consumeerde’ een vrijwilligers-trainingsdag in Gouda en onderwerpt zich aan allerlei longfunctie onderzoeken. En natuurlijk draaft ze nog elke maandag op als onbezoldigde ‘kleine middenstander’ (Herinner je dus de eeuwige klacht van Grootgrut in ‘O.B.Bommel’: “En wie is er weer de dupe? – de kleine middenstander!“) Ondergetekende sleepte intussen weer een aantal bejaarden –gelukkig met hun instemming, zo participeer ik niet in de “me too” discussie- naar een theater. Én ik klus natuurlijk in het nieuwe bootje, want –eh- bouwjaar 1976, dat is gewoon een al hele tijd geleden, nietwaar?! (Is wel heel léuk klussen: komt er echt iets uit je handen…) En ook dit jaar gingen we met de ZZ&Z’s (Zussen & Zwagers) een dagje uit. Doorgaans vind dit plaats rond de geboortedag van de ‘foundation father’ van de Koudijsjes: H.A. Koudijs (op 10 april, nu 104 jaar geleden), maar tot mijn genoegen dit jaar op 22 april, op mijn 69ste verjaardag dus(!). Hadden we met onze zonen op m’n ‘oudejaarsavond’ (de 21ste dus) die verjaardag al met een etentje ingeleid – op de dag zélf zwierven we met z’n achten over het Zandvoortse strand (en kwam ik er vanaf met natte zoenen en gebak tijdens een OV-overstap op Schiphol…) 
Noot: wij allemaal hebben so-wie-so al mazzel natuurlijk, want ene Willem Alexander (vandaag 51) moet z’n verjaardag ALTIJD op een andere dag écht vieren met de zijnen…
Vandaag fietsten we hier een kilometertje of 45 rond langs kleine riviertjes in de wild ontspruitende lente rondom– en genoten we volop! Wonder;ijk. Dit is a;weer onze zevende woonplek samen. We woonden onder meer op het platteland in de Gelderse Vallei, in heuvelachtig gebied nabij Duitsland, op de klei dichtbij het Wad, op lage veengrond in een Merengebied, even zelfs nabij de Middellandse zee, echt midden in het Bos en nu dus in een Grote Stad. Wat opvalt is: ALTIJD is de omgeving heerlijk. En dringt ze zich nog prachtiger op als de lente er uitbundig in losbarst. Dus: buiten, daar moet je zijn.
Volop genieten maar weer!!