* Frisisme Na onze dramatisch mislukte vaartocht (zie vorig bericht) kwamen we even bij door ‘onze’ meiden weer een weekendje uit te nodigen en met hen op die eerste zomerse zaterdag naar de speeltuin in het Maximapark te fietsen en ons vieren daarna op Italiaans IJs te trakteren. (Bij een ‘plaatselijk beroemde’ ijstent hier dichtbij in De Meern – meer mensen waren op dat idee gekomen: er stond een wachtrij van tientallen meters buiten…) De dagen daarna waren we autoloos, want onze 3005 werd uitgedeukt en gespoten. Van dat autoloze merkten we overigens niet veel, want er gaan hele wéken voorbij waarin we onze mobiel niet van binnen zien… Maar goed: hij staat er nu wel weer strak bij. Afgelopen donderdag kwam dan het verlossende bericht van onze scheepsmotoren-techneut: hij had de brandstoftank uitgebouwd, van een mangat voorzien, binnenin weer brandschoon gemaakt, toe- en afvoer leidingen vervangen en een nieuwe vuldop op ’t dek geplaatst (de oude bleek te lekken, dus extra vocht in de tank – ook weer voeding voor bacteriëngroei. Qua brandstof is alles nu dus weer als nieuw en dat bleek ook: want de motor start weer probleemloos en draait als een zonnetje. (Vooral als je dat vergelijkt met de antieke Volvo Penta die destijds in onze Westerly zat. Die Penta was drie keer zo zwaar, maakte vijf keer zo veel herrie, trilde je de boot uit -want hij zat zonder rubbers op het vlak vast- én hij gebruikte ook nog eens 3 liter diesel per motor-uur; dat is in een boot ca. 10 km.) 
Dit Mitsubishi tweepittertje staat op rubbers, draait aanmerkelijk stiller en verbruikt hooguit 1.3 liter per draaiuur. Dat heb ik inmiddels allemaal zelf ervaren, want op vrijdag de 13de (ik ben dus echt niet bijgelovig!) tufte ik er in zo’n 7 uur mee van Kampen naar de Nijkerkersluis. Daar overnacht en afgelopen zaterdag snorden we (want volgens Hanneke is de boot mijn ‘second love’ -ook nog eens 25 jaar jonger dan zijzelf – grijns) een uur of vijf door; eerst naar Muiden en toen een stukje De Vecht op tot Weesp. 
In Weesp kwam Hanneke gistermorgen aan boord en samen voeren we ‘m -in een uur of vier- naar onze nieuwe ligplaats in de Loosdrechte Plassen nabij Breukelen. Er valt nog heel wat aan te knutselen, maar bruikbaar is’ie per direct. Dus de uitgaansmogelijkheden te onzent zijn nu: wandelen, fietsen (al of niet in combinatie met ‘tentje mee’, via ‘vrienden op de fiets’ of met gebruik van ‘voordeel uitjes’), caravanning of: varen. En zoals jullie gemerkt hebben barst intussen de Zomer ook los .. [vanaf 22 april mijn 70ste zomer!]
De vraag wordt dus of we nog wel eens thuis zullen zijn … hoewel: da’s óók weer lekker