Alweer een dag of tien verder dan ons vorige bericht geven we ‘met blijdschap kennis’ van het feit dat het best gaat met Hanneke en mij. De eerste week na het vers-gedotterd-thuiskomen stond vooral in het licht van bijkomen. En van kaartjes, telefoontjes, mailtjes & WhatsApp berichten. Daarnaast ook nog vrolijk veel visite; kortom: over belangstelling niet te klagen. Zo langzamerhand neemt het leven z’n gewone ‘gangetje’ (om met wijlen opa Koudijs te spreken…). We wandelen, stadten en fietsen weer naar hartelust. Dat bevalt ook best. Wel is goed te merken dat Hanneke nog sneller moe is dan ze gewend was, dus daar houden we nog wel rekening mee. Daar lijken haar longen en/of hart eigenlijk niet zozeer rol in te spelen – die voelen voor haar juist ‘fitter’ dan eerder dit seizoen. De medici waarschuwden echter al voor dit effect en ze verkondigden ook dat ’t zeker de eerste maand het geval zou zijn en vermoedelijk nog wat langer. Zij denken dat vooral de hoeveelheid nieuwe medicatie hierin een rol speelt. Kennelijk heeft het lichaam tijd nodig om daarnaartoe te schakelen. Op die wat eerder optredende vermoeidheid en soms een vage hoofdpijn (ook een effect van vaat verwijdende middelen) na heeft Hanneke geen last van bijverschijnselen. Volgende week volgt een intake vanuit op de hartfunctie gespecialiseerde fysio therapie en daarna een afspraak voor een zg. ‘fietstest’, waarbij je je huidige inspanningsniveau kunt ontdekken (en een plan bespreken om e.e.a. desgewenst –begeleid- op te voeren)
Intussen vierden we Kaspers verjaardag met een etentje bij het 41 jarige ‘slachtoffer’. Hanneke is ook al twee keer weer op haar vrijwilligerswerk geweest, zij het nog alleen op bezoek. 
Zelf heb ik een dagje tussen Katwijk aan Zee en Alphen aan de Rijn rondgescharreld (per trein, met m’n vouwfietsje mee) Dit om de eerste twee van mijn Winterse Wandelpool wandelingen uit te zetten. Het idee is om dit jaar ‘de Limes te lopen’, de oude grens van het Romeinse Rijk langs dus. Die loopt langs de toenmalige Rijnoevers, nu grotendeels de loop van de Oude Rijn (Katwijk > Utrecht) en de Kromme Rijn (Utrecht > Wijk bij Duurstede). Ik denk dat te doen in 7 etappes van rond de 23 km. Gisterochtend (vrij vroeg!) brachten we ons autootje voor de APK+ naar Lunteren (we houden nog steeds onze ‘oude’ garage aan). Daarvandaan fietsten we naar een zus in Barneveld – met wie Hanneke vervolgens het toeristisch evenement “de Oud Veluwse Markt” afstroopte. En in de middag, enigszins tegen de wind in, weer terug om ’t autootje op te halen. [Ging Hanneke puik af, maar dan moet ze tot de maaltijd wel even op de bank…] Vandaag en morgen trekken we met onze meiden op – die hadden we weken lang niet te logeren gehad – ook omdat ze de eerste helft van de schoolvakantie met hun vader onder meer door Italië zwierven. (Wel waren ze al met moeder en grote zus op visite geweest om te kijken hoe ’t met Hanneke was) Ze kwamen voor ’t eerst per fiets –met rugtasjes op- een leuk extraatje met dit fijne weer, dus we hebben meteen het park doorgecrossed en de Italiaanse IJsboer opgezocht… 
Vervolgens is er een hete-plaat maaltijd voorbereid en werd er fanatiek gepést! (met kaarten gelukkig).
Morgen gaan we varen, vermoedelijk zelfs achter anker liggend worstjes braden en zo meer. Kortom, we vermaken ons hier wel met elkaar. Heel langzaam komt zelfs onze GROTE vakantie weer in zicht – we zijn van plan zo rond 11, 12 september weer la Route du Soleil te kiezen. Maar … éérst is mijn Geliefde nog jarig; maandag a.s. (!)