Navelstaren. Dat blijft zo’n beetje over bij een semi-permanente thuis-quarantaine. Nu zijn onze navels niet dermate onderhoudend dat wij aan hun nadere beschouwing genoeg hebben, want dan zou het leven er simpelweg zó uit zien: opstaan, ontbijt, navelstaren, lunch, navelstaren, diner, navel- dan wel tv-staren en weer naar bed … Volgens diverse oosterse Goeroes zou dit leiden tot een hoge staat van ‘Verlichting’, maar wij vinden het een té kale route(!) Dan maar wat minder Verlicht – met beide pootjes in de klei desnoods. Gelukkig houden we zeer van lezen, is Hanneke tevens spelletjes gek én is het inmiddels mooi buitenweer. Hanneke wandelt voorts dagelijks in wijk en park, waar afstand houden ten opzichte van de enkeling die je tegenkomt geen probleem is. Ik ben inmiddels ook een paar keer naar m’n bootje geweest met hogedrukspuit, stofzuiger en de kussens (in de jachthaven zit er vaak wel 10 meter of meer tussen personen). Verder maakten we beiden een boswandeling (ca. 8 km.), fietsten een rondje samen(ca. 40 km) en nog één met Kasper (ca. 50 km.) 
Onze beide zonen werken allebei thuis, hun werk laat dat gelukkig ook toe; ze zijn bovendien drukker dan gemiddeld. Michiel nog extra omdat zijn bedrijf acute software aanpassingen moet maken t.b.v. de ouderenzorg. Hij maakt daarvoor thuis nogal eens dagen van 12 á 14 uur. En in Kaspers business is er qua bevoorrading en routing van levensmiddelen natuurlijk ook van alles aan de hand. Hij had een weekje vrij genomen maar werd toch dagelijks gebeld …
Qua conditie-onderhoud bij ons geniet onze aloude Roeitrainer op ‘de bovenkamer’ herwaardering. En er wordt meer geSkyped, geWhatsappt e.d. voor de broodnodige onderlinge babbel. Met de buurtjes kan dat natuurlijk nog gewoon ‘over de heg’. Verder zijn we -als twee ‘ouwetjes’ waarvan de één boven de 70 is en de ander het met een beperkte longinhoud moet doen- voor ons gevoel heel voorzichtig: we zijn veel binnenshuis of op eigen terrein. Ik doe steeds voor drie á vierdagen inkopen in hooguit twee winkels, houd ook daar zo veel mogelijk afstand en heb dan bovendien vinyl ‘weggooi’ handschoenen aan.
Verder is het domweg ‘uitzitten’ geblazen, naar te vrezen valt: succes daarmee !