Op zaterdag 10 april viel de langverwachte brief in de bus van de GGD. Geadresseerd aan Joop (de oudste tenslotte..): een uitnodiging tot het maken van de afspraak voor het ‘zetten’ *) van het Covid-vaccin “BioNTech/Pfizer”. *) “Zetten” is natuurlijk gewoon een eufemisme voor “je lèk prikken”…. Schrijver dezes direct inbellen natuurlijk – en dubbel geluk:
1. Het duurde slechts 20 minuten voordat de verbinding daadwerkelijk tot stand kwam (Had verhalen tot twee úúr gehoord) en 2. Ik kon Hanneke meteen opgeven om sámen te gaan.
’t Prikken zelf stelde natuurlijk geen moer voor: fietsen naar Hal 3 van de Jaarbeurs, rijbewijs+afspraakbriefje+eigen verklaring gezondheid+identiteit mee … en hopla. Dat laatste zou je verwachten, maar wat ons opviel was: wat een enorme inefficiëntie – bij de poort één opzichter die je toeliet, daarna een duidelijk aanlooproute, uitmondend bij 6 ‘loketten’, waarvan 2 bezet. Daar toon je je uitnodiging, die wordt -mét je BSNnummer- ingetoetst – en je mag door. Door naar een zestal ’tweede loketten’, alwaar je je Identiteitsbewijs én je BSNnummer overhandigd – opnieuw wordt e.e.a. ingetoetst – en je de, zelf ingevulde, gezondheidsverklaring moet laten nalezen. Dan wordt je, over inmiddels zes aanlooproutes, doorverwezen naar -nu een viertal- ‘Artsenloketten’ (waarvan 2 bezet), die iedereen met een “ja” op één of meer vragen uit de gezondheidsverklaring nader beoordelen/adviseren. Vervolgens kom je aan bij een doorverwijzer aan het einde van deze looproutes, die je naar één van de (ca. 30) prikhokjes verwijst -waarvan misschien 8 in gebruik zijn. Die prik zelf is natuurlijk een kwestie van 10 seconden, (behalve bij Hanneke bij wie ,vanwege de bloed verdunners, nog 2 minuten keurig wordt ‘nagedrukt’ ). Van de titel hierboven “AÁUW” is in ’t geheel geen sprake: de naald is dun, hij werd vlot doorgeduwd en was eerlijk gezegd nauwelijks voelbaar. Daarna moet men 15 minuten in ’t zicht blijven om een onverhoopte -zij het zeldzame- allergiereactie tijdig te signaleren. Hiervoor had men zo’n 10 hokken á 20 stoelen beschikbaar, mét 2 “opletters”; waarvan 2 hokken, dus 40 plaatsen daadwerkelijk in gebruik konden worden genomen. Hierna mocht je, langs twee uitgangsroutes, het gebouw verlaten – waarbij ook weer 2 controleurs/verwijzers betrokken waren.
Commentaar: 1. In basis, vooral qua routing, goed georganiseerd. 2. Wel met m.i. ‘overdadige’ menskracht (minstens één ‘loket kon weg en ook minstens één verwijzer per routing én nauwelijks in relatie tot de daadwerkelijke opkomst. 3. Hooguit 20% van de capaciteit werd gebruikt – terwijl IEDEREEN op afspraak ‘per tijdslot’ opdraaft.(?) Men ging hier wel tot 22.00 uur door, maar op dat moment in de middag hadden qua organisatie opzet gemakkelijk 5x zoveel prikken kunnen worden gezet. Desgevraagd meldde één medewerker dat er ‘aardig wat’ mensen die wél (-zélf!-) afgesproken hadden toch níét kwamen opdraven. Zijn toon was er hierbij één van: zo gaat dat nou eenmaal… (Dan denk ik: Waar blijft de boete ? Dit is wel ‘Vólksgezondheid’ én belastinggeld, terwijl je zelf de afspraak maakte. Als wij destijds de gehandicaptenzorg zó georganiseerd hadden was ik, terecht!, op dag tien al weer ontslagen..) We hadden dit inderdaad veel beter direct via huisartsen, evenementen organisaties of ook het leger kunnen regelen – had vast wel een maand of meer gescheeld. 
Maar goed: wij zijn blij met ’t prikkie! We hebben er, behoudens een lichte gevoeligheid bij directe aanraking, geen moer van gemerkt. Mijn “Covid-anticipatie-armbandje” (zie vorig bericht) wél: de twee dagen na de injectie meldde hij “er zijn fysiologische aanwijzingen die kùnnen duiden op besmetting met Covid-19; aanbeveling: laat u testen!” Ik had nergens last van, maar kennelijk is de huidtemperatuur- hartritme- en ademfrequentie meting tamelijk onderscheidend dus. Ik keek er in elk geval van op. Inmiddels blijkt uit grootschalig Engels onderzoek dat we (ook de geprikten onder jullie) aa direct zo’n 67 % minder kans op een Corona-besmetting hebben en dit ook nog zo’n 70% minder kunnen dóórgeven. Niet onaardig! Zo’n twee tot drie weken na de tweede prik, voor ons dus ongeveer per half juni, is dit al rond de 90%. Neem daarin mee dat je, áls je toch tot die 10% pech-hebbers behoort, nauwelijks meer in het ziekenhuis en al helemaal niet op de IC wordt geacht te belanden en je begrijpt: wij hebben deze prik al met een glaasje ‘bruis’ gevierd! 
Inmiddels is het bootje ook klaar – maar helaas: het weer is nog niet spatwaterbestendig (zucht)
Daarom hebben we de caravan maar vroegtijdig ‘uit de kas getrokken’: van 5 tot 12 mei gaan we daarmee op ‘de Rimboe’ staan, op plaatsje E 5 (dus nabij Lunteren, einde ‘Boslaan’, naast het Wekeromse zand). Familieleden die nabij wonen kunnen dus ‘hun borst natmaken’!! – Óf natuurlijk op mooie middagen bij ONS op een bosrijk terrasje komen plaatsnemen…
Allen nog bedankt voor de hartelijke berichtjes op 22 april, m’n 72ste verjaardag. Op die dag zelf was ik met de fietsclub onderweg, we belandden daarbij op het dorpsplein van Breukelen. Daar pakten diverse fietser een ‘koffie to go’, waarop ik met traktaties kwam (koffie- en pecanbroodjes erbij). Zodoende merkten ze dat ik jarig was – en barsten prompt, zes man sterk, luidkeels in de schone hymne “Lang zal ‘ie Leven” uit. Dus ik was, qua Lock Down, zéér verboden bezig: zes personen tegelijk op m’n verjaardag, die me ook nog luidkeels toezongen… Echter: wél in de buitenlucht, geen handhaver te zien én: heel genoeglijk(!)
Volgend jaar weer gewoon wat uitbundiger. En morgen lekker uitgebreid en goed be-nát een riante partij Sushi weghappen, gewoon thuis met allebei de jongens … stiekem dus al even vooruitlopen op de 25ste !