Intussen is de zomertijd ingegaan, dús gaat onze fietsclub ‘weer los’. Nou ja, los?: je hebt natuurlijk te maken met de Corona maatregelen betreffende groepsvorming én met het weer.! Om dat laatste ging het vandaag niet door, want er staat een stevige wind en het is (weer) pittig koud. Dus ging ik vandaag maar met de hogedrukspuit naar de boot in Woerden – om een beginnetje te maken met het ‘Lenteklaar-proces’… (Dat duurt nog wel even langer, want álles is na zo’n winterstop ‘podderig’, vooral ook binnen en een bootje heeft héél véél hoekjes, nisjes en randjes – dat alles ook nog eens van 1976, dus45 jaar oud.) Vorige week hebben we wél gefietst: met z’n zessen, op redelijke tussenafstand en twee aan twee (eigenlijk dus met twee solo-fietsers en twee koppels). Eén keer keken er twee agenten aandachtig naar dit langsfietsende clubje jongbejaarden, maar zij sloegen niet toe…
Eerder was het wél heerlijk weer en we hebben al lekker buiten gezeten, de stad rond gewandeld enzovoorts. Zoals eerder vermeld wandelt Hanneke élke dag een rondje in de buurt, zo’n 4 tot 6 km. meestal. Doorgaans loop ik mee. Maar bij extra fraai weer toeren we, op de fietsjes of met de auto, nogal eens naar wat natuurrijkere plekken rondom, om daar ‘ns een tochtje te sjouwen tussen 8 en 14 km. Hanneke maakt de aanpassingen die haar adem soms vergt steeds vanzelfsprekender, zodat ook flinke tochten best weer mogelijk zijn, vooral als het weer mooie stopje op boomstammen of bankjes weer langer mogelijk maakt. Voor mijn eerste week ‘Havenmeester’ (over twee weken) heb ik me alweer afgemeld, want daarvoor zijn we vermoedelijk niet tijdig genoeg gevaccineerd en we hebben nu zolang gewacht: ik wil nu ook wel onaangetast de eindstreep halen! Men heeft hier de geboortejaren 1947 en 1948 eergisteren een uitnodiging gestuurd om een afspraak te maken; dus we verwachten wel dat de eerste prik nog deze maand afkomt. Natuurlijk kunnen we al wel met ’t bootje (als ‘ie weer klaar is) of met de caravan weg, want dat blijven we in ons eigen ‘bubbeltje’. De caravan (van 2004 alweer) is deze winter -voor ’t eerst in ons bezit- echt gróndig onder handen genomen. Niet alleen het loop- en remwerk dus , dat doen we elke 3 jaar), maar nu ook gasleidingen afpersen, branders doorblazen, gasslangetje vernieuwen, grootste ramen opnieuw aflijmen, dakraamrubbers laten vernieuwen enz. Al met al vergelijkbaar met een flinke autobeurt – alleen bij dit voertuig pas na een jaar of 17.(!) Zo’n caravan kost eigenlijk bar weinig, bedacht ik me. Stalling en onderhoud: enkele honderdjes. En ’t blijft functioneel ‘als-nieuw’, terwijl we er in normale jaren zo’n 4.000 km. mee afleggen en er al met al een week of acht, negen in wonen. De boot is meer werk, maar eigenlijk nog wat goedkoper: ligplaats (incl. lidmaatschap jachthavenvereniging) en jaarlijks enig bescheiden motor onderhoud (een paar tientjes) komt neer op een nog lager bedrag dan bij de caravan (maar díe staat binnen!). Naast fietsen en wandelen weten we zo mooi weer wel uit te buiten, dus: kom op met die 20 graden en meer…
Inmiddels werd ik gevraagd deel te nemen aan een project o.l.v. de Universiteit van Utrecht: die willen met via zo’n 20.000 deelnemers proberen uit te vinden of het medisch gezien mogelijk is een virus besmetting, zoals Covid-19, sneller te ontdekken, dus al ruim vóórdat je klachten krijgt. (Dat zou niet alleen flink kunnen schelen in de opbouw van klachten natuurlijk, maar ook van flink positieve invloed zijn op de ‘per ongelukke’ overdraag tijd) Ik heb toegezegd en doe nu een dikke week mee. Alle deelnemers krijgen een soort ‘smartwatch’ die je ’s nachts om doet. Verder een telefoon app (“Covid-red”), die je elke ochtend even synchroniseert met die smartwatch, waarna je een klein lijstje vragen in de app invult, zoals: paracetamol o.i.d. gebruikt? Alcohol, zo ja hoeveel? Gevaccineerd, zo ja: met wat? Verder nog je temperatuur die ochtend, dat soort dingen. Elke veertien dagen krijg je verder per mail wat info en een uitgebreidere vragenlijst. Ook stuur je vier keer -op hun indicatie- een paar druppels bloed op. De proef duurt 7 tot 9 maanden, dus ik heb nog wel even te gaan…
Afgelopen zondag aten we bij Michiel, dus we liepen vooruit op de ’twéé’ bezoekers per keer. (De knapen waken er in zo’n geval voor dat ze twee tot drie dagen daarvoor alleen thuisgewerkt hebben.) Kasper heeft waarschijnlijk wel een ‘gewoon ouderwets griepje’ te pakken gehad – hij had ruim een week de daarbij behorende verschijnselen en heeft zich voor de zekerheid twee keer op Covid laten testen. Beide uitslagen: géén Corona.
Door naar die prik dus maar weer…