Op de verjaardag van de koning, 27 mei j.l., kon het zomaar de 250ste keer zijn dat Hanneke’s staatslot meedong naar de hoofdprijs. Eíndelijk Miljonair dus? Helaas, we werden er € 7,50 rijker –dus ook weer € 7.50 armer!- van, met (geen) dank aan de vorst. Zoals jullie al lazen in het vorig rijmwerkje (want ‘dichten’ is voor ondergetekende iets hoog gegrepen) vierden we kort daarop, op 1 mei j.l., onze 54-jarige verkering, dit keer met een uitbundige maaltijd aan huis (bezorgd)… En verdomd: we hebben beiden weer bijgetekend(bingo voor weer een jaartje – én: zo halen we ook ons 50-jarig huwelijk nog! Inmiddels bekeken we ook eens een paar gelijkvloerse pandjes/appartementen -voor ooit nog eens… En er was er voorwaar één bij die ons wel wat leek. Vooral qua lichtval, (leef-)ruimte en bovenal: uitzicht, maar we kwamen er ook achter dat wij zo gemiddeld drie verdiepingen hoog wel hoog genoeg vinden. Voortaan dus onder het bladerdek door kijken i.p.v. er overheen…. Leuk is het wel: je doet nadere ideeën op over wat je allemaal belangrijk vindt in wonen – vooral met stokoud worden in ’t achterhoofd natuurlijk. Ons aller Pa Koudijs is hierbij, in zijn geval zo na zijn 85ste, ons grote voorbeeld: dán moet ’t nog steeds ideaal zijn (…) 
In ons achtdaags verblijf op de “Rimboe” nabij Lunteren hebben we alle Z.&Zw. bezocht, keurig binnen de Covid-regels dus: twee aan twee. Eén keer, wegens &*%€@-weer, met d’ auto en twee keer, wegens droog en aangenaam, per fiets. Verder graasden we, nu te voet, de omgeving van Lunteren af, inclusief ons voor-vorige woninkje in ‘Viva Terra’ en natuurlijk het roemruchte ‘Wekeromse Zand’. (De moeflons daar hebben zich deze keer geheel buiten onze focus weten te houden!) Op moederdag, zo. 9 mei, kwamen onze zonen er ook opdraven – het was toen zeer aangenaam weer, dus we konden fijn buiten recreëren op het zéér ruime buitenterras voor ons knushutje in het bos daar. (Gauw 10 bij 10 voor onszelf) Woensdag waren we weer terug en donderdag ging hier ‘de Fietsclub’ weer los: dit was de eerste keer dat we – 12 ‘mens’ sterk – weer op een terras, nu aan de Loosdrechtsen Plassen konden lunchen. (Praktisch iedereen is nu tenminste één keer gevaccineerd én de tafeltjes waren twee persoons. Helaas deed men zó lang over het aanleveren van de bestelde mondvoorraad dat de laatsten van ons bedankten (en alsnog enige meegebrachte krentenbollen nuttigen … in plaats van.) 
Afgelopen vrijdag heb ik een permanente stroomaanvoer aangelegd op m’n (nieuwe) havenbox, want ‘k wil in najaar en winter een luchtontvochter laten draaien in de boot. Nou, toen merkte ik hoe #$%@&-óúd ik ben geworden: na een uurtje of wat in diverse lastige lichaamshoudingen kwam ‘k amper nog overeind (…) Op dit moment is Hanneke op visite bij twee anderen van haar “Leuke Luitjes”clubje, terwijl ik de maaltijd voor straks zojuist in elkaar draaide. En morgen wordt ik geïnterviewd
– maar daarover de volgende keer meer.