Ben ik na de aankondiging van een halve eeuw samengaan alsnog ingestort..? Je zou het wel zeggen, want na 30 juli is er niets meer bijgeschreven op dit stokoude Blogje (Stokoud, want: nog van vér voor facebooks, link-ins, twitters en wat dies meer zij aan sociale -en helaas ook vaak ásociale- media)
Hoe gek het ook klinkt, eigenlijk hadden we ’t veelal gewoon te druk voor een prevelementje-ter-scherm. Het leven moet gevierd worden nietwaar?! En vooral nu Hanneke ook (na vele jaren ontkenning..) 70 dreigde te worden, was het ons extra duidelijk dat het NÚ ( of nooit immers… ) gevierd moet worden! Dus werd elke fraaie nazomerdag door ons te voet, te fiets en vooral ook te water ‘verorberd’. 
Een opsomming: Na het etentje op onze trouwdag, in het restaurant aan het pleintje tegenover ons huis, (met zonen en Z&Z’s) togen we zondag 1 aug. met onze beide zonen en dagje naar Pampus, voor verkenning een maaltijd en wat dies meer zij. Op de dinsdag daarna volgde dan alsnog de -uitgestelde- ‘Hap en Trap’ met wederom onze Z&Z’s. We vertrokken vanuit Vinkeveen voor een km. of 60 happen in diverse dorpen en trappen langs vele watertjes. Ondanks enig leeftijd-gerelateerd gepiep en gekreun haalden alle oudjes het – sommigen vooral dankzij de steun van de ‘e’ in e-bike…
Een ‘lang weekend’ daarop (van 7 tot 10 aug.) voer ik met Kasper een paar dagen rond in onze kersverse Noorse Spitsgatter, de “Thor”. Alles heel relaxed maar, zoals op de foto’s te zien is, met sterk wisselend weer. Vlak voordat we terug waren ging er een alarm af: een oververhitte motor! Na een voorzichtige, ‘stationair’ gevaren, thuiskomst in de haven bleek dat er door een mankement aan de (stokoude) wierpot, te weinig koelwater werd aangezogen. Gelukkig lopen daar de nodige vaklui rond. 
Vanaf de volgende dag voeren Hanneke en ik een rondje Zuid- en Noordholland, langs o.m. Amsterdam, Monnickendam en door de Zaanstreek. De 15de waren we terug in Woerden. Op de 20ste vierden we dan die, inmiddels door lange ontkenning beroemde , 70ste verjaardag van mijn Gade! Waarbij, naast bezoek van familie en kennissen (Hanneke maakt o.m. deel uit van een groepje “Leuke Luitjes”…) ook onze Friese K. kwam logeren.
De volgende ochtend moest Joop vroeg weg, want die was vanaf 8 uur ’s morgens – tot 8 uur ’s morgens tien dagen verder (!) “Havenmeester” op de jachthaven in Woerden. Ik woonde die periode ook op de boot pal naast het Havenkantoortje. K. & H. kwamen me op de fiets bezoeken en Hanneke bleef er later enkele dagen logeren.
Op 30 aug. ’s morgens vroeg werd er weer van Havenmeester gewisseld en twee dagen later voeren wij samen richting Katwijk. Om vier dagen later weer even thuis te belanden: Michiel hield een BBQ-partijtje in zijn tuin, als voorbereiding op het tijdelijk afscheid van hem en Kasper – ze zijn inmiddels samen op vakantie. 
Wij doken de volgende morgen, dus zo. 5 september, weer het schip in om een ‘Zeven Riviertjes tocht’ te maken: over de Hollandse IJssel, dan door Utrecht heen de Vecht op, bij Nieuwersluis bakboord uit naar de Angstel, voorts via de Holendrecht naar de Amstel en dan over de Kromme Mijdrecht en de Grecht weer naar de thuishaven. Gisteren waren we weer thuis.
Tussen dit alles door was er natuurlijk sprake van enig vrijwilligerswerk in Vleuterweide (“Mooi”), af en toe deelname aan fietsclub, een bijeenkomst van Leuke Luitjes en zo. Daarnaast moet er zo nu en dan wat in boot, huis en tuin gebeuren…
Dus: “genoeg te doen tijdens je pensioen?”
Dacht het wel.