En zo dwalen we nu 2024 in. Dan merk je hoe snel de tijd gaat: ik kan me nog levendig de overgang naar 2000 herinneren. Millenniumwisseling. De zorgen toen over wereldwijd verwachte -uitgebleven- digitale problemen. En het feit dat wij, Hanneke, ondergetekende, Michiel en Kasper, een flinke tijd aan de klokkentouwen hingen in het torenportaal van Elahuizen. Alweer bijna een kwart eeuw geleden, zo blijkt. Veel verandering geeft zo’n wisseling van jaartal niet echt natuurlijk – het is maar een menselijk verzinsel vanuit onze behoefte aan ordening. Feitelijk is de overgang van het licht rond 22 december veel bepalender; merk op: het wordt weer lichter. [Buiten dan hè, op zekere plaatsen in den Haag zal het er, volgens mij dan, na 1945 niet mee zó donker hebben uitgezien. Met “dank” aan vele van mijn volksgenoten…] 
Na ’t vorig bericht, in december dus, was er opnieuw sprake van de nodige ‘ferdivedaasje’ (spreek uit: ‘vérdievedaasje’, een mooi wordt uit onze tweede volkstaal) zoek de betekenis zelf maar op. Zo lieten we ons betoveren door het scherm bij de lezing “Passie voor Beelden”, bekeken we in het Filmhuis “Juul & Coco” en werden we ontvangen voor een doorwrocht betoog over allerlei verborgen betekenissen in enkele werken van Jeroen (Hiëronymus)Bosch. Ook werden we door een bevriend wandelaar uitgenodigd voor een mooi etentje en werd mijn vriendje Thijs in Portugal zomaar 72 – een leeftijd die hij niet had gedacht ooit te bereiken… Hannekes oudste zus scoorde intussen nóg hoger: 79 ! En tenslotte werd onze nabije wandelbuur F. zelfs 80. Een cumulatieve reeks. Dat kan natuurlijk niet altijd maar doorgaan en ook dát bleek deze maand: twee begrafenissen in onze bevriende omgeving: Thijs’ moeder en de vader van onze goede vriend J. uit Elahuizen. Hoewel het feitelijk afscheid natuurlijk altijd pijn doet, zorgden vooral beider leeftijden (97 en 89) ervoor dat er óók vredig afscheid genomen kon worden. Behoorlijk ‘voltooide’ levens voor wie erop terugkeken. 
Via mijn garage kreeg ik onlangs te horen dat ‘Android Auto’, een gratis Google app. op de smartphone, prima werkt op ’t touchscreen van onze Vitara als de telefoon via een USBkabeltje aangeklikt wordt. Dit bleek zo te zijn; voordelen: altijd up-to-date wegennet, inclusief verstoringen en alternatieven aanbod en ook een héél goede spraakaansturing. (‘navigeer naar Utrecht, Peetersdreef’ wordt feilloos vertaald in een -voor akkoord aan te klikken- tekstblokje) Hoef ik m’n Vitara navigatiekaartje niet te up-daten (die is nog van 2019) en kan ik het los te plaatsen Garmin navigatieapparaat (wel tevoren via de computer ‘up te daten’) bewaren voor lange buitenlandse zwerftochten e.d. Ook pakt de auto zo gemakkelijk onze eigen muziek uit de phone, die bovendien desgewenst -door Hanneke bijv.- direct aanstuurbaar blijkt op een klein deel van het autoscreen. Handig! Een aantal Wandelpoolers, waaronder nu ook Kasper met een vriend van hem, liepen een kleine 20 km. met me mee -door bos en heide- van hier naar Maarn. En tenslotte vierden we de jaarwisseling weer bij Michiel in Harmelen. Zijn badkamer lag daarbij (letterlijk) in puin. Dat had een reden. Om diezelfde reden was het naar verwachting onze laatste jaarwisseling in Harmelen, maar daarover t.g.t. meer ….
En nu dus 2024 verder in dwalen: wij wensen jullie op voorhand een fijn jaar!!