Sedert half februari toeven wij nu in de Algarve. De omgeving is ons -fietsend of wandelend- bekend, maar ’t plekje waar ons appartement zich nu bevindt was ons nog niet bekend. We houden van variatie, maar zoeken zo natuurlijk ‘proefondervindelijk’ ook uit wat de meer-/minderwaarde van de diverse accommodaties is. Dat lijkt ons extra handig, nu we van plan zijn ons hier 2 x per winter een paar weken te nestelen. We zetten de voor- en nadelen op een rij in de sfeer van: hoe ver is het naar zee, waar zit de supermarkt, is er genoeg Wifi en hoeveel fijne restaurantjes/terrassen zijn er gemakkelijk bereikbaar…? (NB. Dit zijn de belangrijkste criteria, maar ook uitzicht, zonligging t.o.v. het terras, kwaliteit van de bedjes en de badkamer enz. tellen mee) 
Natuurlijk moet je voor “restaurantjes/terrassen” lezen: schroei-inrichtingen, want de Zuid-Portugeese cuisine culinaire berust voor 90% op de kolengeschroeide vis-aflevering…
Intussen is het hier praktisch elke dag 17 á 19 graden. Dat wil natuurlijk zeggen: de algemene luchttemperatuur in wind & schaduw. Haal die schaduw weg en het voelt ca.22 graden; ga uit de wind én in de zon zitten – en je zoekt vanzelf de schaduw weer op: té heet … Wij kennen hier de omgeving door de jaren heen inmiddels wel zo goed dat we , samen of élk voor zich, gemakkelijk wandel- en fietsroutes kunnen nemen; al of niet voorzien van ook treingebruik. Dat laatste is handig -alle stationnetjes op max. 3 km. van de kust- en ook nog extreem goedkoop. Voorbeeldje: twee stadjes verderop met de trein -met flinke korting als 65+er- € 0,80 p.p. (Daar heb je hier dus geen NS-jaarkaart voor nodig)! Vanuit zo’n stadje langs ’t strand of door de duinen terug wandelen (-of datzelfde tussen twee stationnetjes) is dus steeds een optie. We laten ons leiden door zin, zon en wind … 
Onderwijl was Michiel (die met z’n camper in Spanje zat) van plan hier, ergens in onze vijf weken, langs te komen. Kasper pikte dit op, had wel zin in een weekje vakantie, en dus spraken af dat Kasper naar Sevilla zou vliegen – waar Michiel ‘m vorige week zaterdag oppikte. Daarna zijn ze beiden in die camper deze kant op komen zwerven. Donderdag j.l. kregen wij dit duo Zonen op ons ‘dak’. Voor drie dagen samen-op trekken. Leuk! Vandaag zetten we Kasper weer op de trein naar Faro (vliegt laat in de middag naar Utrecht) en zwaaiden we Michiel weer uit: hij vertrekt weer richting Spanje – om, met het weer mee, via Frankrijk weer langzamerhand naar ‘ons’ Noorden te trekken. Wij blijven hier dus ‘moederziel alleen’ (óók weer lekker..!!) achter. 
Maar niet voor al te lang, want …
woensdag a.s. komen de gezusters K. en A., uit het Fryske stadje F., in deze contreien aan…
Ongetwijfeld om hier –uitsluitend met óns nu– hun beider verjaardag te vieren …