Vanmiddag kwamen we aan in Charleville-Meziere, een prachtige stad waar de Maas zich in twee grote meanders door- en omheen slingert. Hier is weer volop stroom, dus draaien we wat wasjes weg, kijken bankzaken na en werken website en mail weer bij. Om ca. 15.40 uur arriveerden we en voor 17.00 uur zaten we met wijn en kaas alweer op ons zonnedek (tussen de eerste was: zie foto). Het varen wordt steeds interessanter: de maas wordt langzaamaan een smalle rivier, slingerend tussen stevige (zwaar begroeide en dunbevolkte) rotsflanken door. De sluizen stuwen worden veelvuldiger, meer verschillend –bijv. in hoogteverschil [van 1.07 mtr. tot boven 4 mtr.] en de kracht en snelheid van de waterinstroom- en ook steeds meer zelfbediening. Hanneke klom zonder nadenken een nat, glad en loodrecht smalstalen laddertje van een meter of wat op en verschoot toen van kleur toen ze boven weer omlaag keek naar ons schip. Gelukkig was dat schip even later weer op gelijke hoogte, zodat ze zo weer op kon stappen. We zullen hier wel een dagje blijven liggen want er is veel te zien aan oudheidkundige schoonheid, het oogt ook buitengewoon Frans én: er zijn véél fraaie terasjes… (Tja, prépensioen hé: ’t is hard consumeren!)
Ik vernam per mail dat het koor van nu-en-dan-meekijkers inmiddels is uitgebreid met enkele meiden-van-weleer; ik heb het dan over zeker twintig jaar terug > dus het zijn nu ongetwijfeld buitengewoon pronte dames. Welkom J, H & W !