Over menselijke kontakten, digitale Bugs en anderszins

Wij vermaken ons nog altijd prima op onze 40m² – zowel samen/naar elkaar toe als ook met dit vrijgevochten en van relaxte improvisaties aan elkaar hangende leventje. We trekken langzamerhand op met een aantal bekende mensen die dezelfde kant op gaan. Met name een Duitser genaamd Dieter in een kleine zeilboot (met opgebonden mast) maar ook mét generator (levert ons soms stroom bij). Verder een wat slordig bij elkaar passend Nederlands/Vlaams duo in een werkelijk piepklein motorbootje (Walter en Jessica[?]) en tenslotte een Duitstalige Luxemburger genaamd: Jan; ook in een zeilboot -nog kleiner dan die van Dieter. We gaan wel dezelfde kant op, maar met volstrekt verschillende snelheden en navenante dagafstanden. Dieter ‘loopt’ met zijn 8 pk. éénpitter ca. 5 km/u, Jan en ook Walter/Jessica wel 7 km/u en wij ongeveer 9 km/uur – allen bij kalm toerental. Bovendien schut Jan ’t liefst alleen en is er soms enig commercieel vaarverkeer met voorrang. Met per vijf kilometer een (zelf te aktiveren) sluis leidt dat tot zeer wisselende dagafstanden. Maar als iemand dan weer ergens een dagje blijft -zoals wij in Charlesville- of een ander vaart door tot de sluisavondsluiting (19.00 uur) dan zie je deze of gene weer terug.Er blijkt zich een ‘bug’ voor te doen: recent ingeladen foto’s verschijnen plots niet meer op deze site. Als Kasper terug is uit Mexico (na 23 okt.) wordt daaraan ongetwijfeld iets gedaan – maar ik kan ’t niet vinden…Morgen gaan we met een sluisje of 8 nog zo’n 20 meter omhoog en gaan we van de maas af en de dag (of twee-) dagen daarna dalen we in één keer via een zogeheten “sluizentrap” [27 sluizen binnen 10 kilometer] zo’n 80 meter af in de richting van het dal van de rivier de l’Aise. Een prachtbelevenis –zo’n 7 á 8 uur in beslagnemend- binnen dit fabelachtige bijna onaangeraakte landschap.