Het blijft maar prachtig weer hier: nog altijd dagelijks alle uren zonnig en een graad of 20/22 (=zweten als je in de zon gaat zitten). Natuurlijk ondernemen we -naast zon zitten, eten, drinken, boekje lezen, jullie via deze blog lastig vallen e.d.- ook ’t één en ander te voet en per fiets. Zo hadden we eergisteren bedacht om per fiets naar ’t iets westelijker gelegen stadje, Bandol, te gaan en daar vandaan dan een fraai kustpad bewandelen/beklimmen (zo’n 15 km. gemarkeerd over beboste kliffen) naar ’t eerstvolgende stadje Saint Cyr en dan terug naar de fietsen in Bandol per bus. OK: ’t “VVV” gaf een fraai papierje mee met bustijden en schreef de naam op van een instapplek nabij ’t eind van onze kliffentocht. Een schitterende tocht later vroegen wij aan een Fransoos de gemarkeerde instapplaats – toen wij 2 km. verderop daar aankwamen bleek daar in de verste verte geen bus te stoppen (het was een heel andere lokatie met dezelfde naam) en desgevraagd deelde een dáár vertoevende Fransoos ons mede dat die bus bij zijn weten nergens in de wijde omtrek stopte – echter: hij reed ons wel even terug, zodat wij een klein kwartiertje later alweer uitzwaaiend naast onze fietsen stonden. Is het leven van de Gretig Werkloze niet Vurrukkuluk ?! Niettemin hebben we besloten morgenvroeg weer op te breken en, na nog twee nachten en een dagje Lyon ’te doen’, weer terug te keren naar ’t Kabouterbos in Kikkerland. Rondomwonenden daar kunnen ons dus di. of wo. in de middag terug verwachten. Ten afscheid van de Zomerhebben we vanmiddag pijlstaart-rog met o.m. gourchette salade en Rosé zitten eten op een terras aan de Middellandse Zee. 
Een heel bijzondere graatstruktuur heeft zo’n Rog’vleugel’ – een sierlijk soort striping. Hoewel we nu dus weer geheel vrijwillig op huis aan gaan, is het afscheid van de Zomer van 2009 toch “mourir un peu…” ( een beetje sterven ).
Enfin, ons streven blijft: hooguit 4 maanden ‘binnen’ en 8 ‘buiten’, dus eens kijken wat we er begin maart komend jaar weer van gaan vinden…