De vijf weken dat we weer hier waren (apres nos ’tour au revoir d’eté’ a la Méditerranée) hebben we volop kunnen genieten van de laatste bloeiende buitenjuwelen -zoals die op de fotootjes.
Sint is weer naar ’t Zuiden en de (buiten-)kerstboom flonkert sinds kort weer bij avond. Nu slaat koning Winter toe. Hij laat zich met o.m. ijzige vorst al dadelijk kennen als een ijzig Vorst. Dus is de boot gisteren winterklaar en vorstbestendig gemaakt, zijn de schaatsen (zojuist) geslepen en wachten wij in onze behaaglijk warmgestookte boshut blijmoedig op de dingen die komen gaan… [Intussen won Hanneke een ‘home made’ taart op de kerstfair bij De Koepel. Kleine inleg dus met ‘groot’ resultaat: dat past eigenlijk niet bij ’t huidige, schrale investeringsklimaat. Maar ja: de duivel schijt altijd weer … Da’s onze hoop dus!]